پرسشگر: م. ساقی

- آقای اسدبیگی ضمن درود و سپاس فراوان از شما به خاطر شرکتتان در این گفتگو ، فرارسیدن نوروز را به شما شادباش می گویم.

من هم به نوبه ی خودم فرارسیدن سال نو را به شما و سایر هموطنانم شادباش می گویم و امیدوارم در هر کجا که هستند، شادمان ، کامروا و تندرست باشند.

- بفرمایید ارزیابی کشورهای غربی از جمهوری اسلامی چیست؟

راستش من اطلاعی از اینکه تک تک کشورهای غربی  چه ارزیابی مشخصی از جمهوری اسلامی دارند ، ندارم . اما آنچه را در طول این سی سال از کشورهای غربی دیده ایم ، نشان میدهد که غربی ها بر خلاف آنچه ظاهرا نشان میدهند  و بر خلاف انتقاداتی که در مورد رعایت نکردن حقوق بشرو برنامه های اتمی رژیم و... دارند ، همواره و عملا رژیم را تأیید ، همراهی و کمک کرده اند . باج داده و باج گرفته اند . زد و بندهای پنهان و آشکارو سطح بالای روابط دیپلماتیک سیاسی و معاملات کلان اقتصادی و سرمایه گذاریها شاهد این مدعاست . این کشورها در وحله اول منافع اقتصادی خودشان را مد نظر دارند  و برایشان اصلا مهم نیست که مردم ایران تحت چه فشار هایی هستند ، لذا براحتی از کلیه جنایات رژیم چشم پوشی می کنند . چرا که نمی خواهند نفت و بازار پر سود ایران را از دست بدهند وهمه را به دیگر رقبا واگذارکنند . شاید سعی دارند رژیم را وادار کنند که چهره به اصطلاح خوش خیم تری  از اسلام سیاسی به نمایش بگذارد و مثلا با جرثقیل در ملاء عام اعدام نکند ! کودکان مجرم را اعدام نکند ، با سنگسار نکشد و...  اما با وجه سرمایه داری رژیم که مسئله ای ندارند! و البته یک پای مهم این دیدگاه غربی ها بر می گردد به وضعیت نابسامان و کم تحرکی و بی تحرکی اپوزوسیون و کلا مخالفان رژیم ، که اگراحزاب و اپوزوسیون قوی با پایگاه وسیع مردمی در داخل وجود داشت ( که بنا به دلایل بسیار و جود ندارد!) ،اگرحرکت و اعتراضات وسیع ضد رژیم چه در داخل یا خارج وجود داشت ، شاید آن وقت از رژیم حمایت نمی کردند و طرف آن حرکت ها را می گرفتند که در آن صورت باز هم  خارج از توجه به منافع اقتصادی شان نمی تواند باشد .

- چرا تا کنون این رژیم آشوبگر و پس مانده را تحمل کرده اند؟

اگر رژیم آشوبگری می کند و پس مانده است که صد پله بالاتر اینهاست ، ضرر و بدبختی اش را و هزینه اش را مردم می دهند نه اروپائیان که تحمل کنند یا نکنند . برای آنان مهم این است که رژیم هر جنایتکاری هست ، سرمایه دار و طرفدار سرمایه داری باشد ، که هست .مگر اروپائیان از وجه پس ماندگی رژیم با قوانین شرعی با سرکوب و شکنجه و شلاق و زندان مورد تعرض قرار می گیرند ؟ مگر به سطح معیشت آنان حمله می شود ؟ وقتی همه بدبختیها و عواقب حکومت سرمایه اسلامی متوجه مردم داخل و پیشروان و فعالان سیاسی و کارگری و دانشجویی و زنان است ، به اروپائیانی که به منافع خود می رسند چه مربوط است که اینها را تحمل بکنند یا نکنند ؟  مردم ایران و دانشجویان زندانی تحت شکنجه که ملوانان انگلیسی نیستند که صدایشان بلند شود که چرا دستهایشان بسته بود !وقتی می بینیم حتی از فروش ابزارو ادوات مجحزو مدرن سانسور و اختناق و سرکوب و شکنجه به رژیم خود داری نمی شود، وقتی از هرجنایتکاری به نام وزیر ودیپلمات وسفیر و فرمانده ارتشی ، سپاهی و انتظامی در کشورهای خود دعوت و پذیرایی می کنند ، نباید توقع واکنش جدی ازآنان داشت!؟  

- به نظر شما آیا می توان بدون جنگ و خونریزی از شر این رژیم خلاص شد؟

هم بله و هم نه !

 بله ، شاید بتوان بدون خونریزی فقط از شر ظاهر این رژیم خلاص شد . یعنی برگردیم به قبل از انقلاب 57 ، یعنی دستگاه استثمار سرمایه همچنان که بود و هست ، بماند و اسلام سیاسی هم کاملا از صحنه دولت و حکومت و دیگر نهادها و قضائیه و مجلس و...پاک نشود و مثلا آخوند ها نباشند و مکلاها و دوستداران غرب و آمریکا باشند که در ماهیت آنچنان فرقی با وضع موجود نخواهد داشت . چرا که اگر بنا باشد جنگ و خونریزی نشود و نباشد این سیستم می ماند ، ظاهرا عوض می شود ولی در لباس و شکلی دیگر ادامه می دهد ، که این هدف مردم و جوانان و زنان و کارگرانی که این همه محرومیت و زجرو زندان و شکنجه کشیده اند نیست . شاید هدف بخشی از کسانی باشد که تمام مشکلات را در ظاهر و مثلا آخوندی بودن و بنیاد گرا بودن رژیم می دانند !

و نه ، برای اینکه پس از سی سال اگر مردم دیگر ظلم و استبداد و استثمار و نابرابری و تبعیض را نخواهند ، اگر مردم آزادی و برابری و عدالت بخواهند ، اگر برابری حقوق زن و مرد را بخواهند ، اگر سکولاریسم رادیکال و خارج شدن اسلام سیاسی از حکومت و دولت را بخواهند ، اگر دموکراسی و حقوق بشر را بخواهند ، که احتمالا اکثریت جامعه می خواهند ، این آسان بدست نمی آید و لاجرم ارتجاع سیاه و سرمایه اش براحتی کنار نمی رود و خود را از صحنه خارج نمی کند ، مگر به ضرب و زور و اسلحه و خونریزی ، در این شک نکنید !

اما منظور از این جنگ ، جنگ چندین نفرانسان آزاده و با وجدان و چپ اسلحه بدست و بدور ازمردم و بدون داشتن پایگاه مردمی و پنهان شده در جنگلهای شمال و یا کوههای کردستان نیست که اینها شده ، هزینه ها کرده اند ، جوانان صادق بسیاری جانشان را فدا کرده اند اما نتیجه ای نداده است .

منظور از با جنگ و خونریزی این است که آنچنان مردم و جنبشهای اجتماعی شان و جنبشهای آزادیخواهانه و برابری طلبانه کارگران و دانشجویان و زنان و جوانان و روزنامه نگاران و معلمان و پرستاران و زحمت کشان وتوده های تحت ستم و روشنفکران واقعی و دموکراتها ولائیکها و سکولارها وآزادیخواهان و سوسیالیست ها و کمونیستهای جامعه قوی و فراگیر و همگانی شوند که به صحنه بیایند و آن و قت اگر مقاومتی و سرکوبی بود جلویش بایستند و با سلاحی که از خودشان به زور می گیرند مقابله و از حرکت خود دفاع کنند تا برای همیشه از شر این رژیم راحت و خلاص شوند . 

- شما چه راه حلی را پیشنهاد می نمایید؟

آن اپوزوسیونی که با قسمت نه بند فوق موافق است ، که رژیم را به هیچ وجه اصلاح پذیر نمی داند ، که رادیکال است و خواسته ها و مطالبات آزادیخواهانه و برابری طلبانه را هدف دارد و دنبال می کند ، که سکولار است و باور دارد که مذهب باید از حکومت و دولت و آموزش و پرورش و نهاد های دیگر دولتی و اجتماعی خارج شود ، که اعتقاد دارد مذهب فقط باید امر خصوصی افراد اعلام شود که از فاصله شدید طبقاتی و فقر و زندگی زیر فقر بسیاری از اقشار مردم بخصوص کارگران و زحمت کشان جامعه بیزار است ،که عدالت طلب است و نمی گویم لزوما حتما سوسیالیست و کمونیستها ، اما کل این جریانات با نزدیکی و اتحاد عمل وبا حمایت از جنبش های موجود و با حمایت از کلیه اعتراضات داخل ، با حمایت از کسانی که از رژیم و همه جناح هایش گذشته اند ، چه لیبرال و تحکیمی و چپ ، چه سندیکایی و اتحادیه ای و حزبی ، چه زنان مبارز برابری طلب کمونیست و غیر کمونیست و... و با همگانی کردن و دامن زدن به اعتراضات و جنبش ها ، با ایجاد و گسترش جنبش ها و اعتراضات ، با اطلاع رسانی و تبلیغ در سطح ایران و جهان ، با صرف همه نیرو رو به مبارزه با رژیم اسلامی و با کم کردن از دعواها و برخوردهای قدیمی و تازه ، با اجتناب از بند کردن به یکدیگر و انتقادهای بی جا ، با اجتناب از فرقه گرایی و منم های سیاسی ، با اجتناب از انگ زدن و تفرقه افکنی و صدها مسئله دیگری که سی سال است علاوه بر جو سرکوب و اختناق و سانسور و شکنجه حاکم ، بر مبارزات و حرکات جنبش ها و فعالین سیاسی و غیره اثر منفی خود را گذاشته ... شاید روزی بیاید که بتوان از شر این رژیم با همه کلیتش خلاص شد و به آزادی و برابری رسید .

- در کل شما چشم انداز سرنگونی را چگونه می بینید ؟ ایا یک پروسه درازمدت است یا کوتاه مدت . و دلایلتان برای هرکدام چیست ؟

فکر نمی کنم این مسئله ای قابل پیش بینی باشد و نمی شود حدس و گمان زد ، چرا که بستگی به عوامل بسیار و فاکتور های گوناگون دارد که همه اینها در زمان مورد انتظار دخیلند و موثر .

اگر بنا باشد در بر روی همان پاشنه قبلی که در این سی ساله چرخیده بچرخد ، به داخل و تقویت و تبلیغ و حمایت از جنبشهای داخل و ایجاد و گسترش آنها توجه نشود ، از فریاد های اعتراضی برآمده و موجود همچون دانشجویان و زنان آزادیخواه و برابری طلب ، بی تفاوت و کم توجه بگذریم ، کار فقط با شعار های صرف و فعالیت از طریق اینترنت و جلسات پالتاکی و وبلاگ و سایتها و بر اندازی از راه دور و محکوم کردن و اطلاعیه صادر کردن صرف  دنبال شود ، رژیم بحران زایی و بحران آفرینی بکند و ما را بدنبال خودش بکشاند که اخبارش را پخش کنیم ، این که باز هم توهم داشته باشیم که باید نشست و دید چه می شود ! امریکا چه می کند ! و بدنبال امام زمانی و ناجی و قهرمانی و شانسی و ورد و جادویی باشیم که خوب سی سال دیگر را باید پی ماندن حکومت اسلامی را به تنمان بمالیم !

 و اما اگر غیر از آن عمل شود ، اگر سعی شود مبارزات مردم و جنبشها و اعتراضات داخل گسترش یابد و از سوی اپوزوسیون مدعی براندازی و سرنگونی رژیم هم حمایت و کمک شود ، و برای مثال و متأسفانه در مورد کلمات و شعارها ی اولیه که باید همگانی و گسترش یابد ، اختلاف و حرف بوجود نیاید ، همچون دانشجویانی که در آن جو سرکوب شجاعانه پرچم آزادیخواهانه و برابری طلبانه را بلند کردند ، بر افراشتند و درد مشترک و مرگ بر دیکتاتور را فریاد زند اما بجای حمایت وسیع بخشی از مدعیان ، حتی از طیف چپ ، بجای هر کمک و تبلیغ و حمایت و روحیه دادنی ، شروع کردند که این شعار فلان و بهمان است و متعلق به فلان و بهمان ، آخر تا کی باید وضع اینگونه باشد ؟ آیا وظیفه  ما اینجا دراین سواحل امن ، نسبت به این حرکتها و اعتراضات و جنبشها باید اینگونه باشد ؟ آنها در آن جو سرکوب دستگیر و زندانی و توهین و شکنجه شوند ، وثیقه های سنگین برایشان تعیین شود و باز به مبارزه ادامه دهند وبارها اعلام کنند که پرچم آزادیخواهی و برابری طلبی متعلق به همه جنبشهای جامعه است و ارث پدری کسی نیست ، اما متاسفانه بخشی هنوز در بند کلمات شعارها وپرچم و ما گفتیم و این حرفهای خاله زنکی سیاسی باشند !؟

 این است که اصلا قابل پیش بینی نیست ،بستگی دارد به عوامل و فاکتورهای بسیاری از داخل ، خارج ، کشورهای دیگر ، منطقه ، خطر جنگ و برنامه های اتمی رژیم وجهانی تر شدن اسلام سیاسی و ام القرای کشورهای اسلامی شدن رژیم ودیدگاه های اپوزوسیون و ...

- جایگاه ایدیولوژی اسلامی را در حکومت آینده ایران چگونه می بینید؟

این هم بستگی دارد که حکومت آینده که هنوز نیامده و معلوم نیست کی بیاید ،چگونه حکومتی باشد و چگونه بیاید ، چه باشد ، چه سهمی از سرمایه داری و اسلام سیاسی را داشته باشد و یا نداشته باشد . اما آنچه فکر می کنم مد نظر آزادیخواهان و برابری طلبان و عدالت جویان و سکولارها باشد و آرزوی هر ایرانی با شرف و با وجدانی که آزادی بیان و اندیشه و احزاب و تشکلات و... برایش مهم و مسئله و دغدغه است ، به احتمال زیاد حکومتی است که در آن اثری از اسلام سیاسی و حکومتگر نباشد .

 اسلام سیاسی از صحنه حکومت و دولت کنار گذاشته شود و دین فقط به عنوان امر خصوصی افراد تلقی شود و هیچ گونه نقشی در حکومت و قضاوت و حقوق زن و مرد وآموزش و پرورش و مراسم و تبلیغات مذهبی نداشته باشد . اما اگر چنانچه در بالا اشاره شد ، ظاهرو شکل حکومت جا به جا و عوض شود و ساختارهایش بماند و باز مثل قبل از انقلاب و یا بعد از آن برای مذهب و اسلام سیاسی در صحنه حکومت و سایر نهاد های مدنی و اجتماعی جایی گذاشته و بهایی داده شود که یعنی نبود سکولاریسم ، که یعنی وضع موجود و شاید با کمی تعدیل که باز به فاجعه موجود بدل خواهد شد .

 مگر اینکه به کلی دست اسلام سیاسی از حکومت بریده و قطع شود و به سکولاریسم و حقوق انسانی ، انسانها صرف نظر از اینکه چه اندیشه و باور دینی و مذهبی دارد یا ندارد ، زن است یا مرد ، از چه نژاد و طایفه و فرقه ای هست ، چه زبانی و رنگی دارد ، بها داده شود .

- آیا با سرنگون شدن جمهوری اسلامی ، مردم ایران از اسلام و مسلمانی فاصله خواهند گرفت؟

اگر حکومتی سکولار باشد ، حتما همینطور خواهد شد . اگر حکومتی باشد که به برابری و آزادی و عدالت بها دهد حتما اینگونه خواهد شد . نمی گویم همه مثلا مثل من آته ئیست و لامذهب و کافر می شوند ، اما می دانیم و می بینیم که رژیم چگونه برای مذهب و به زوررعایت به اصطلاح شعائر اسلامی هزینه و تبلیغ می کند . می بینیم که چگونه مذهب را در همه چیز دخالت می دهد ، از قضاوت و حقوق زن و مرد و سنت های پدر سالارانه اسلامی بگیرید تا احکام جنایی وتربیتی و مثلا اخلاقی اسلامی ، از طرفی و قتی فاصله طبقاتی و استثمار شدید و زندگی زیر فقر وجود دارد ، طبیعی است که بخشی از مردم از روی ناچاری بیشتر به مذهب و دعا واسلام و بهشت و ... می چسبند و توسل می جویند تا مثلا از مشکلاتشان و محرومیت هایشان کاسته شود و یا خود را آرام و وضعیت موجودشان را توجیه کنند و دشمنانشان را حواله دهند به حضرت عباس و آن دنیا ! فرض کنید در جایی خبری از دکتر و درمانگاه و بیمارستان و دارو و جراحی نباشد ، مردمی که بیمار و مریض و مشکل دارند و درمان علمی را هم ندارند ، آگاهی و جاده آسفالته ندارند ، خوب طبیعی است که در آن بر بیابان ، برای معالجه و خلاصی از وضعیتی که دارند ، برای اینکه فرزند بیمارشان از یک بیماری قابل علاج یا لا علاج نمیرد و جلوی رویشان پر پر نشود ، متوسل شوند به یک درخت ، امامزاده ، هر چوب خشک ، دعا ، ورد و جادو جمبل دیگری .

اما اگر همه امکانات پزشکی  و درمانی باشد ، دیوانه نیستند که ، آنها را ول کنند و بروند به یک درخت دخیل ببندند یا به یک امامزاده متوسل شوند وشمع نذر کنند و از یک سقاخانه مراد بخواهند  و طنابی را به سقاخانه اسمال طلا بند کنند! و یا وقتی تحمیق مذهبی نباشد ، آزادی باشد ، بتوان به تابوهای مذهبی نزدیک شد و نقدشان کرد ، بتوان مسائل علمی را ودر کنارش خرافات متون مذهبی را نوشت و تبلیغ کرد ، کسی را مجبور نکرد که درمراسم مذهبی اجباری شرکت کند ، کسی مجبور نباشد از ترس روسری به سرکند و چکمه به پا نکند ، خیلی تأثیر دارد .

اگر آزادی بیان وعقیده تضمین شده باشد و من نوعی بیم جان و مرتد و اعدام شدن نداشته باشم ، خیلی راحت می توانم تبلیغ و روشنگری کنم که مسئله من مثلا محمد نیست و قصد ندارم در عصر اتم و شکوفایی علمی کسی را در هزار و چهارصد سال پیش محکوم کنم ، می گویم که من دشمن محمد نیستم و قصد توهین به او را ندارم . اما وقتی می گویند اینهایی که محمد در قرآن آورده کلام خدای دانا و آگاه و مطلق و... است ، خوب آن وقت باید برخورد کنم که چرا خدای دانای آگاه این قدر نادان و کودکانه و غیر علمی و خرافی بوده ، چرا خدای دانا این همه آیات ضد بشری و ضد زن و جنایی صادر کرده ، آن وقت امثال سروش هم سعی نمی کنند پس از سی سال با ترس و لرز بگویند که قرآن کلام محمد بوده ! آن وقت دیگر می توان براحتی و بسادگی جواب کسانی را که برای منافع خود دست به بزک و خوش خیم کردن اسلام می زنند داد،و سوال کرد که چگونه است که شماها با کمال بی شرمی و پر رویی این همه آیات ضد انسانی و ضد زن و جنایی را از متون اسلامی نادیده می گیرید و دست به تفسیر و توجیهات من در آوردی می زنید ! می گوئید اسلام سیاسی و قوانین شرعی جنایی با آزادی تضادی ندارد !؟ و آن وقت مردم حتما روشن تر خواهند شد و فاصله بیشتری با این متون و آموزه هایش خواهند گرفت .

اگر جوانان سرگرمی و تفریحات خود را داشته باشند ، در میهمانی و پارک و کوه کسی سین جینشان نکند ، در دانشگاه آزادانه حرفشان رابزنند و نقدشان را بکنند ، دیگر مجبور نیستند تحت مسجد و انجمن اسلامی وبسیج و... در آیند . وقتی صدا و سیمایی نباشد که صبح تا شب تبلیغ اسلامی کند ، وقتی خرافات و انواع دعا و نماز و گریه و زاری و قوانین متحجر عهد عتیق و سینه و زنجیر و قمه و علم و کتل وقیمه واکسن امام حسین وکتابهای درسی فعلی و رسانه های یک طرفه حکومتی و... تبلیغ و اجرا نشود ، و علم و سکولاریسم و مدرنیته و آزادی و آگاهی حاکم باشد ، مسلم است و طبیعی که مردم از پوسیدگی و قوانین عصر حجری فاصله خواهند گرفت . مگر اروپای امروز با اروپای قرون وسطی که دانشمندان را در آتش می سوزاند یکی است !؟

- نقش اپوزیسیون جمهوری اسلامی و گروه های مختلف مخالف آنرا درداخل و خارج چگونه ارزیابی می کنید؟

اشاره شد که اگر در بخواهد بر همین پاشنه که در این سی ساله چرخیده ، بچرخد ، اگر بناباشد باز هم بخشی از اپوزوسیون و مردم به امید حمله آمریکا و آمدن دموکراسی با بمب و موشک باشند ، اگر قرار باشد با قیافه احمدی نژادها وفقط با آخوند مسئله داشته باشند ، اگر قرار باشد منتظر ناجی و قهرمان از جایی بجز داخل و حرکات اعتراضی و جنبشهای کارگری و زنان و دانشجویان و...باشیم ، اگربا اسلام سیاسی و خرافات کنار بیائیم و به بهانه توهین به مقدسات دست از برخورد با این منابع و آموزه های خرافی دینی برداریم ، اگر برعلیه تبعیضات قومی و جنسی و مذهبی اعتراض نکنیم ، اگر از جنبشها حمایت نکنیم و در گسترش و همگانی کردن اعتراضات و به دفاع از آزادی و برابری و عدالت اجتماعی و سکولاریسم بر نخیزیم و اگر صد تا امثال این اگرها را انجام ندهیم و یا انجام بدهیم ، در آن صورت اپوزوسیون حتما می تواند نقشی موثرتر داشته باشد . که متأسفانه تا به حال آنچنان که باید ، نداشته .که نمودش و اثراتش را در داخل باید دید ، نه  درتبلیغات و نوشته ها و شعارها در سایتها و روزنامه ها و مرامنامه ها و اساسنامه ها .

برای مثال در همین بخش فعالین چپ و کمونیسم می بینیم که متأسفانه بعد از سی سال ، بجز دم زدن از محمود صالحی عزیزیکی از رهبران اتحادیه نانوایان سقز و اسانلوی موسس سندیکای  کارگران شرکت واحد تهران و چند تن فعال انگشت شمار دیگر خبری نیست ، ایرانی با هفتاد میلیون جمعیت و این همه صنایع و معادن و کارخانه های بزرگ و مهم ذوب آهن و نفت و ریسندگی ها و ماشین سازی ها و... و البته مسلم است که همه گناه و کم کاری به عهده فعالین سیاسی و بخصوص طیف چپ نیست ، و انصافا این فعالین هزینه های بسیاری داده اند و جانهای بسیاری در این راه فدا کرده اند ، اما به هر حال نتیجه مهم است والبته هیچکس نمی تواند جو سرکوب و بگیر و ببند و پر از اختناق و سانسور این حکومت جنایتکار در این سی ساله را ندیده بگیرد و کشتارهای سالهای شصت و تابستان 67 را از یاد ببرد ! به هر حال فکر می کنم نقش اپوزوسیون را باید در انعکاس و نتیجه و حرکت ها و تلاش ها و جنبشهای اعتراضی در داخل دید ، اگر نقشی داشته باشند باید ببینیم ! می بینیم !؟

اگر می بینیم درود بر آنان که تلاششان مثمر ثمر بوده و تکانی داده و اگر نبوده سعی کنیم ، جور دیگر ببینیم و بیندیشیم و فعالیت کنیم تا هم دل خودمان و هم دل مردم تحت ستم را شاد کنیم و هم به کسانی که حرکتی می کنند امیدواری بدهیم نه یاس و دلمردگی ، دشمن مشترک و اصلی همه ما فبل از هر کشور و حزب و گروه و سازمانی جمهوری اسلامی جهل و سرمایه است .

- آیا به نظر شما امکان یک اتحاد درنیروهای اپوزیسیون درکوتاه مدت وجود دارد؟

 راه این اتحاد چیست ؟

مسلم است که نمی شود و نمی توان از اتحاد به معنی یکی شدن ایدئولوژی ها ، افکار و اهداف واقعی مردم و طیفها و اقشار مختلف مردم و احزاب و سازمانهای اپوزوسیون دم زد .  که میدانیم این نشدنی و غیر واقعی است . کسی که فرضا به دنبال برقراری سلطنت است با کسی که جمهوری خواه و یا خواهان حکومت دیکتاتوری پرولتاریاست و یا حکومت شورایی و...می خواهد مگر آبشان به یک جوب می رود و مگر می توانند با هم متحد و هم رای شوند !؟  مگر مردم کلی بدون وابستگی و خواستها و مطالبات و افکار و اندیشه های مختلف ، مردم یک دست می تواند وجود داشته باشد ؟ مردم یک دست یعنی جمع شکنجه گر و بازاری و کارفرمای زور گوی استثمار گر  و کارگر و زحمت کش زیر خط فقر و شلاق خورو شلاق زن  و آخوند قشری و روشنفکر لائیک وقاضی دو آتشه متحجر اسلامی و دانشجوی آزادیخواه و... همه مردمند ! اما یک دست هستند !؟ منافع و اهداف مشترک دارند!؟ پر و اضح است که اتحاد به این معنا و مفهوم وجود خارجی ندارد و نمی تواند داشته باشد .

اما اتحادی اگر لازم است و باید باشد ، اتحادی است در عمل و در حول  ضد یت با رژیم جهل و سرمایه موجود ، اتحاد و آن هم اتحاد عمل باید در بین مردم و احزابی باشد که بر ضد تمامیت این رژیمند ، باید بین سازمانها و احزاب و مردمی باشد که به حد اقلی از مناسبات انسانی باور و پایبند باشند ، کلیت نظام را نخواهند ، آزادیخواه و حد اقل در حد عدالت اجتماعی و اقتصادی و حقوقی عدالت طلب و برابری طلب باشند ، دیدشان نسبت به مذهب و اسلام سیاسی دیدی سکولار باشد ، حد اقل به دموکراسی و حقوق بشر و آزادی بیان و اندیشه و تشکل های مستقل و برابری حقوقی زن و مرد و وجود احزاب آزاد و مخالف و... باور داشته باشند .  

- آقای اسدبیگی از خودتان برای خوانندگان نگفتید ، آیا مایل هستید خودتان را به خوانندگان بیشتر معرفی نمایید؟

راستش را بخواهید چیزی برای گفتن از خودم ندارم ، نه شخصیت مهمی در اپوزوسیون هستم و نه در حزبی ، نه کارشناسی مجرب در مسائل سیاسی و اقتصادی هستم و نه نویسنده ای توانا و مشهور ونه هیچ چیز دیگر...

یک آدم عادی و معمولی هستم که در خانواده ای کارگری بزرگ شدم ،در بچگی و نوجوانی  مسلمان معمولی و شناسنامه ای بودم مثل اکثریت مردم ، بعد به شریعتی و کسروی رسیدم از آنان آموختم و اما گذشتم تا به آته ئیسم وکمونیسم فدائیان ومارکسیست رسیدم ویکی دو سال پس از انقلاب به منصور حکمت  و کومله و حزب کمونیست ایران گرایش پیداکردم . و سالها در این میان بدون ارتباطات حزبی و گروهی به اصطلاح کمونیست منفرد بودم و مطالب آئه ئیستی و اجتماعی را با عنوان های جعلی و مستعارمی نوشتم و به خیال خود روشنگری می کردم !

 البته نه در کوه و کمر رفتم و نه  زندان و تبعید و شکنجه شدم واکنون هم عضو و کادر کوچکی از بچه های حکمتیست هستم  و بدون اینکه آقا بالاسر و بکن ، نکن و بنویس و ننویسی در بین باشد ، یعنی در عین حال کاملا آزاد و مستقلم .

 همواره از جوانی و سربازی در ژاندارمری که آته ئیست وسوسیالیست و کمونیستم شدم ، قبل از همه اینها سعی کرده ام و دوست داشته ام که انسان و آزاده باشم . بت پرست و شخصیت پرست نبوده و نیستم ، چرا که مذهبی نبوده و نیستم و هیچگاه برای خود پیغمبر و امام و امامزاده و قبیله ای نتراشیده ام .

کمونیستی که من بیش از سی سال بدنبالش بوده و هنوز هم هستم ، زندان جدیدی در اوین و اردوگاهی در سیبری ندارد ، ساواک و ساواکی ندارد و هم به آزادی و هم به نان اهمیت می دهد .

 و بجز 8 ماه اخیر از زندگی ام که مجبور شدم در سوئد پناهنده شوم و اقامت بگیرم درایران زندگی و در بانک کار کرده ام وباهمکاران حتی مذهبی و حزب الهی رفت و آمد و دوستی داشتم و دلخوشی ام این بود که می گفتند ، اگر کمونیست یعنی مثل تو که خیلی خوبه ! با دوستان و رفقا و آشنایان و فامیل و جوانانی از کارگر و دانشجو رفاقت و دوستی و رفت و آمد داشتم که فعلا ناچارم با یاد و خاطرات آنان بگذرانم تا روزی که اگر زنده بودم و این رژیم کثیف جهل و سرمایه در راس کار نبود، برگردم و در کنارشان باشم و ادامه دهم .

اما همواره به یاد آنها هستم ، به یاد دوست عزیز و بی سوادم که از بچه گی شاگرد مکانیک ماشینهای سنگین بود و الآن برای خودش چهل سال سابقه مکانیکی در خاوران و جنوب تهران را دارد ، که از بچگی توی سرش زدند و فحش خواهر و مادر شنید تا کار کند و خرج خانواده اش را بدهد که پدر نداشت . البته همین عزیزی که درس نخواند و هنوز مثل یک کلاس اول ابتدایی می نویسد و می خواند ، شعورش بالاست و می فهمد و یادش بخیرکه هر وقت با من صحبت می کرد، و می گفت اینشا الله و خدا درست می کنه و... پشت بندش می گفت می دونم تو به این چیزا اعتقاد نداری اما... که می گفتم ...عزیز من با خدای تو اصلا مشگلی ندارم ، خدای تو نه مرتد را اعدام می کند ، نه کسی را سنگسار.  نه حبیب کاسب ها ست ، و نه قوانین شرعی و حجاب و پوشش اجباری را فتوا و دستور می دهد و نه می گوید که زن را بزن و... و بهش می گفتم ای کاش خدای همه ، مثل خدای تو بود !

در پایان ضمن تبریک فرا رسیدن دوباره سال نو به همه ایرانیان آزاده ،از همه آنان تقاضا دارم که عزیزان زندانی سیاسی در ایران ، بخصوص بهروز کریمی زاده ، پیمان پیران ، علی کانطوری و بقیه عزیزانی را که در زندانهای جهل و سرمایه اسیرند و شکنجه شده و می شوند را فراموش نکنند ، این بچه ها بخصوص بهروز با وثیقه سنگین و عجیب 300 میلیون تومانی که برایش در نظر گرفته اند ، خانواده اش یعنی برادران و مادرش قادر به تهیه آن نیستند و عجبا که یکی مثل او برای آزادیخواهی و برابری طلبی باید شکنجه شود و اینچنین وثیقه ای برایش تعیین شود ، که جوانی پاک و تحصیلکرده بود که بخشی از هزینه خانواده به گردنش بود ، باید در زندان بماند و سرداری بنام زارعی ازحکومت ناب اسلام محمدی که به هزاران زن و دختر توهین کرده بود و تذکر حجاب اسلامی داده بود که بدنبال دستگیری اراذل و اوباش و اعدام آنان بود ، که در نماز جمعه ای خصوصی در پشت سر شش زن و دختر لخت پیش نماز، پس نماز بود و فرمان رکوع و سجود اسلامی در این نماز جماعت خصوصی را می داد ، بتواند بدون آفتابه ای در گردن و سوار بر الاغ  بسوی  میدان سنگساری رود که برای بقیه حکم خداست و برای از ما بهتران تکذیب و بهتان و... است! آزاد بگردد و هیچ صدایی از هیچ کسی هم در نیاید !  

به قول یکی از زندانیان دانشجوی چپ بازداشت شده که فعلا با قید وثیقه آزاد گردیده است : امیدوارم تا رسیدن به برابری و آزادی  هیچ نوروز دیگری بر سر راه نباشد .

با سپاس و مهر دوباره به خاطر شرکت شما در این گفتگو.

من هم از شما و زحماتتان سپاسگزارم.