Ettelaat.net

رباعـيات خـيام

زادروز عمر خيام نيشابوري - نگاهي به افکار و کارهاي او

مهمترين رويدادهاي ايران و جهان : مورخان تاريخ عمومي (جهان) با تطبيق تقويمها، هجدم ماه مه سال 1048 ميلادي (28 ارديبهشت) را روز تولد حكيم عمر خيام (غياث الدين ابوالفتح عمر ابن ابراهيم نيشابوري) رياضي دان، فيلسوف و اديب بزرگ ايراني نوشته اند كه از دير زمان در وطن ما روز بزرگداشت اين انديشمند ناميده شده و آيين هايي برگزار مي شود. تقويم هجري خورشيدي كه مورد استفاده ما ايرانيان است، ششم مارس 1079 ميلادي (928 سال پيش) توسط حكيم عمر خيام تكميل شد كه به تقويم جلالي معروف گرديده است، زيرا كه در زمان حكومت جلال الدين ملكشاه تنظيم شده بود. اين تقويم دقيق تر از تقويم ميلادي است، زيرا كه عدم دقت آن هر 3770 سال يك روز است و تقويم ميلادي هر3330 سال. عمر خيام كه به نوشته كتب تاريخ عمومي، چهارم دسامبر سال 1131 وفات يافت نه تنها يك رياضي دان و فضا شناس بزرگ بوده است بلكه در فلسفه، پزشكي و شعر نيز شهرت جهاني دارد و رباعيات او در سال 1839 توسط ادوارد فيتزجرالد به انگليسي ترجمه شده و انگليسي زبانان از همين طريق با مضامين رباعيات خيام آشنا شده اند. اين رباعيات هنوز هر سال به زبان انگليسي با حاشيه نويسي فيتز جرالد تجديد چاپ مي شود. آثار ديگر خيام از جمله نوروزنامه و رساله در وجود معروفند. وي در طول حيات خود چند سفر تحقيقاتي به اصفهان، سمرقند، بخارا و ري كرده بود. خيام بر خلاف همدوره اش خواجه نظام الملك، به كار ديواني (دولتي) علاقه زياد نداشت، باوجود اين دعوت شاه وقت را براي ساختن رصدخانه ري پذيرفته بود. برخي از روزشمارنگاران فرنگي ولادت وي را 18 مه سال 1044 ميلادي و وفات او را در سال 1124 ذكر كرده اند كه ظاهرا ماخذ آنان تقويم هاي ميلادي قديم بوده است. پاره اي از مورخان خيام را در عين حال يك ناسيوناليست ايراني خوانده اند كه برخي ويژگي هاي ايرانيان از جمله مهربان بودن و مهرباني كردن رابه بهترين صورت توصيف كرده است از جمله درباره جشن مهرگان گفته است: اين ماه را از آن (جهت) مهرماه گويند كه مهرباني بود مردمان را بر يكديگر، از هر چه رسيده باشد (داشته باشند)؛ از غله و ميوه نصيب باشد بدهند و بخورند با هم . نام خيام همه جا با نيشابور همراه است. آرامگاه خيام در اين شهر قرار دارد و به همين سبب نيشابور در جهان به شهر عمر خيام معروف است. عمر خيام علاقه اي عجيب به زادگاهش، نيشابور، داشت كه يادگار دوران ساسانيان (شاپور يكم) است و يک بار هم براي مدتي كوتاه پايتخت ايران شده بود. اين شهر در رديف بلخ، بخارا، هرات و مرو يکي از پنج شهر بزرگ خراسان بشمار مي رفت و طاهر ذواليمينين در همين شهر حكومت ايران را مستقل از جهان عرب اعلام داشت. 22 نوامبر سال 1267ميلادي (666 هجري قمري) يك زمين لرزه شديد اين شهر تاريخي خراسان را ويران كرد و هزاران تن را مقتول و مجروح ساخت. نيشابور سه سال بعد به هزينه دولت وقت تجديد بنا شد.

تصویب بودجه گویای تضعیف ریال ایران

خبرگزاری آسوشیتدپرس - تهران: صدای آمريکا در ایران، مجلس، امروز، پنجشنبه، رسیدگی به بودجه ای ۴۶۲ میلیارد دلاری برای سال جاری را به پایان رساند، که قریب ۹ درصد کمتر از بودجه مصوب سال قبل است - کاهشی که به نرخ جدید برابری ریال با دلار آمریکا نسبت داده می شود. :ریال ایران بخش عمده ای از ارزش خود را از دست داده است، که از تحریم های غرب علیه برنامه اتمی تهران ناشی می شود. بودجه جدید هنگامی تصویب می شود که ایران با فشار و انزوائی فزاینده در سطح بین المللی بر سر برنامه جنجالی اتمی خود روبروست - برنامه ای که آمریکا و متحدانش می گویند هدف آن تولید تسلیحات اتمی است. ایران بارها ضمن رد چنین اتهامی استدلال کرده است که برنامه اتمی اش صرفا برای مقاصدی صلح آمیز از جمله برای تولید برق است. آمریک با وضع تحریم هائی جدید، بانک مرکزی ایران را هدف گرفته است، و اتحادیه اروپا نیز تحریم هائی نفتی وضع کرده است - اقداماتی که ایران آنها را به عنوان اعلان جنگ اقتصادی علیه جمهوری اسلامی تقبیح می کند. تحریم های مصوب اتحادیه اروپا قرار است در ماه ژوئیه به اجرا گذاشته شود. ایران با اقتصاد آسیب دیده اش ، امسال نرخ رسمی برابری دلار را به ۱۲ هزار و ۲۶۰ ریال افزایش داد. بودجه قبلی بر اساس نرخ ۱۰ هزار و ۵۰۰ ریال برای هر دلار تنظیم شده بود. بیش از ۸۰ درصد درآمد خارجی ایران از محل صادرات نفت است. بودجه مصوب مجلس ، پیش از آنکه قانون شناخته شود باید از تائید شورای نگهبان نیز بگذرد که یک نهاد نظارتی قانون اساسی است. محمود احمدی نژاد رئیس جمهوری گفته است هدف بودجه امسال کاستن از اتکای به درآمد نفت است. منتقدین می گویند این بودجه به وابستگی بیشتر به درآمد نفت، و تشدید تورم منجر خواهد شد، که هم اکنون قریب ۲۰ درصد است.

مسدود شدن بیش از دو و نیم میلیارد دلار دارایی ایران در ژاپن

مردمک: یک بانک ژاپنی اعلام کرد که درپی حکم صادرشده ازسوی یک دادگاه آمریکایی، دو میلیارد و ۶۰۰ میلیون دلار دارایی‌های دولت ایران را مسدود کرده است. شرکت ملی نفت ایران به این خبر واکنش نشان داده است. سخنگوی بانک توکیو میتسوبیشی یو.اف.جی به خبرگزاری فرانسه گفت: پس از آن‌که قاضی یک دادگاه نیویورک در ارتباط با پرونده بمب‌گذاری مقر تفنگداران آمریکایی در بیروت در سال ۱۹۸۳، حکم به توقیف دارایی‌های ایران در این بانک را صادر کرد، این مبلغ مسدود و مراودات با دولت ایران متوقف شد. این سخنگو جزئیات مبلغ کل دارایی‌ها و سپرده‌های ایران در این بانک ژاپنی را افشا نکرد. اما براساس گزارشی که وال استریت ژورنال منتشر کرد، این بانک ژاپنی ۷۰ تا ۸۰ درصد از پرداخت‌های نفتی ایران را انجام می‌دهد. او گفت که دارایی‌های مسدود شده معادل مبلغی است که یک دادگاه آمریکایی دیگر (در واشنگتن) در سال ۲۰۰۷ برای پرداخت خسارت به خانواده‌های قربانیان این بمبگذاری تعیین کرده بود. به گفته او این بانک ژاپنی نسبت به صدور این حکم اعتراض کرده و آن را از نظر قوانین ژاپن مشکل‌ساز دانسته است. این سخنگو گفت: ما نمی‌توانیم درمورد مقدار دارایی‌های ایران در این بانک ژاپنی اظهارنظر کنیم و نمی‌توانیم دارندگان این اموال را فاش کنیم اما این بانک مراودات نسبتا زیادی در امور تجاری با ایران دارد. هم‌زمان یک مقام بانکی ژاپن به خبرگزاری رویترز گفته است که سپرده‌های ایران در ژاپن بیشتر مربوط به پول نفت است. یاسوهیرو ساتو، مدیر موسسه مالی میزوهو و رئیس انجمن بانکداران ژاپنی ، افزوده است که قطع این‌گونه مراودات، امنیت انرژی ژاپن را به خطر خواهد انداخت. این در شرایطی است که گروه انرژی و نفت جی.ایکس نیپون ، پالایشگاه نفت ژاپن، گفته است که قطع مراودات مالی بانک توکیو میتسوبیشی یو.اف.جی با ایران تاثیری در پرداخت پول نفت ایران نداشته است. ژاپن تا سه ماه پیش به‌طور متوسط روزانه ۳۲۳ هزار بشکه نفت خام از ایران وارد می‌کرد اما این مقدار واردات را در ماه آوریل (اواخر فروردین) و درپی تحریم‌های غرب علیه ایران به روزانه ۷۵ هزار بشکه کاهش داد. حکم دادگاه آمریکایی و تصمیم بانک ژاپنی در شرایطی اعلام شده که دولت‌های غربی برای اجرای تحریم نفت و بانکی ایران آماده می‌شوند تا این کشور را مجبور کنند برنامه هسته‌ای خود را کنار بگذارد. غرب اهداف برنامه هسته‌ای ایران را اتمی اعلام کرده اما ایران این ادعا را انکار می‌کند. درنتیجه تحریم‌های آمریکا و اتحادیه اروپا علیه بخش نفت ایران، ژاپن نیز خرید نفت از ایران را کاهش داد. براساس این گزارش روز ۲۳ اکتبر ۱۹۸۳ یک کامیون حامل ۱۹ تن مواد منفجره وارد یک پایگاه تفنگداران دریایی آمریکا و سربازان فرانسوی (بخشی از نیروهای چندملیتی) در بیروت شد و موجب انفجاری بزرگ و کشته شدن ۲۴۱ نیروی آمریکایی شد. قاضی یک دادگاه در واشنگتن در سال ۲۰۰۷ حکم داد که تهران حمایت مالی و لجستیکی اجرای این عملیات مرگبار را در اختیار شبه‌نظامیان گروه حزب‌الله قرار داد. واکنش ایران به گزارش بلومبرگ مقام‌های ?شرکت ملی نفت ایران? گفته‌اند که تحویل محموله‌های نفتی به پالایشگاه‌های ژاپن را متوقف خواهند کرد تا زمانی که این شرکت بتواند راه‌های جایگزینی را برای تسریع دریافت پول در بانک توکیو میتسوبیشی یو.اف.جی پیدا کند. براساس این گزارش مقام‌های شرکت ملی نفت ایران که خواسته‌اند نام‌شان فاش نشود، افزوده‌اند که تمام فعالیت‌های مربوط به خرید نفت ژاپن از ایران از طریق واحد این بانک در توکیو انجام می‌شود.

تولید انواع خودرو در نخستین ماه سال جاری به پایین‌ترین سطح خود طی دو دهه رسید

براساس آمارهای منتشر شده، تولید انواع خودرو در ایران در نخستین ماه سال جاری به پایین‌ترین سطح خود طی دو دهه اخیر رسیده است. به گزارش ایسنا، دبیر انجمن خودروسازان ایران دلایل کاهش تولید خودرو در فروردین ‌ماه امسال را تشریح کرد. احمد نعمت‌بخش، اظهار کرد: فروردین ‌ماه امسال برای نخستین‌ بار در تاریخ صنعت خودرو کشور در دو دهه‌ اخیر شاهد کاهش شدید تولید محصولات بودیم. وی با بیان این‌که قرار گرفتن مجموعه‌ای از عوامل داخلی و خارجی کاهش تولید خودرو را به دنبال داشته است، خاطرنشان کرد: در حوزه ‌داخلی برخی مشکلات در زمینه‌ تامین قطعات موجب توقف مقطعی خطوط تولید برخی محصولات شد. دبیر انجمن خودروسازان ایران ادامه داد: به دلیل مشکلات مالی خودروسازان به‌ویژه نحوه عملکرد سیستم بانکی در این حوزه، پرداخت مطالبات قطعه‌سازان در سال گذشته به تعویق افتاد و از آن‌سو نیز قطعه‌سازان دچار مشکلات نقدینگی برای تامین مواد اولیه شدند. وی افزود: از سوی دیگر برخی مشکلات خارجی نیز موجب شد ورود مواد اولیه مورد نیاز صنعت قطعه تحت‌ تاثیر قرار گرفته و هزینه‌های واردات مواد اولیه و زمان مورد نیاز آن با افزایش قابل توجهی همراه شود. نعمت‌بخش با بیان این‌که نوع برخورد برخی سازمان‌های داخلی با بخش تولید نیز از دیگر دلایل کاهش تولید خودرو بوده است، تصریح کرد: به عنوان مثال پلیس از اواخر سال گذشته علی‌رغم ابلاغیه سازمان ملی استاندارد ایران شماره‌گذاری وانت نیسان و وانت پیکان به عنوان وانت‌های اصلی تولیدی کشور را متوقف کرده است. وی افزود: بدیهی است که با توقف شماره‌گذاری و دپو ‌شدن تعداد بسیار زیادی از محصولات تولیدی در خطوط تولید خودروسازان، تولید وانت کشور در فروردین ‌ماه امسال با کاهش ۶۹ درصدی همراه شود. براساس آمارهای منتشر شده، تولید انواع خودرو در ایران در نخستین ماه سال جاری به پایین‌ترین سطح خود طی سه سال اخیر رسیده است. تولید انواع خودرو در کشور در فروردین ماه امسال در مقایسه با مدت مشابه در سال گذشته با کاهش ۳۲٫۶ درصدی به ۵۷ هزار و ۶۰۳ دستگاه رسید. این میزان تولید نسبت به فروردین سالهای ۱۳۸۹ و ۱۳۸۸ نیز به ترتیب ۳۱٫۳ و ۱۵٫۸ درصد کاهش نشان می‌دهد. فروردین ماه امسال تولید انواع سواری با کاهش ۲۷٫۴ درصدی بالغ بر ۵۳ هزار و ۷۴۰ دستگاه شد. تولید انواع وانت نیز با افت ۶۹٫۱ درصدی به ۲۹۵۳ دستگاه رسید. تولید انواع مینی‌بوس و اتوبوس نیز به ترتیب ۹۶٫۸ و ۶۵٫۹ درصد کاهش یافته و به عدد شش و ۳۱ دستگاه رسید. تولید انواع کامیون نیز با کاهش ۴۶٫۸ درصدی به رقم ۸۷۳ دستگاه رسید.

آيا اميدی به سپاه پاسداران هست؟ / امير سپهر , بخش سوم و پايانی

ژئوپولتیک و ژئواستراتژی نفت بخش سوم - نسخه اول

جمعه گردی های اسماعيل نوری علا:در چند و چون آلترناتيو

اکنون که مفهوم آلترناتيو سازی بصورت پارهء جدائی ناپذيری از گفتمان سياسی غالب در ميان اپوزيسيون ايران در آمده است، بد نمی دانم که برخی از فکرها را در مورد آن مطرح سازم؛ باشد که با قرار دادن اين افکار در معرض نقد و بررسی صاحب نظران به غنای هرچه بيشتر اين مبحث افزوده شود.(1) آنگونه که از اسم اش پيداست، آلترناتيو در معادل فارسی اش به بديل نزديک تر است تا به جايگزين يا جانشين ، چرا که اين دو واژه لزوماً نشانگر وجود تقابلی با آنچه که جايگزين اش می شوند نيستند. هر وليعهدی جانشين پدر می شود و هر رئيس جمهوری جانشين رئيس جمهور قبلی. در واقع، می توان گفت که هر آن جايگزينی و جانشينی ای که فاقد تضاد و تخالف بنيادين با آنچه جانشينی برايش پيدا شده باشند همواره خبر از عادی بودن اوضاع و ضروری نبودن تغييرات بنيادين دارند. در اوضاع آرام و بی تشويش است که امر جانشينی براحتی و طبق پيش بينی ها و برنامه ريزی ها انجام می پذيرد و هيچگونه بحران جانشينی هم پيش نمی آيد(2). آلترناتيو اما، در معنای کلامی خود حتی، سر تخالف و تنافر با آنچه های را دارد که قرار است جانشين شان شود. بدينسان، می توان ديد که آلترناتيو هم نوعی جانشين است اما اين جانشين از جنس و جنم آنکه ـ يا آنچه ـ قبلاً وجود داشته و اکنون در معرض تهديد براندازی است نبوده و با آن در تخالف و ضديتی از نوع مانعة الجمع بودن است. روز آلترناتيو شب است چرا که هم در کليهء جهات با آن تفاوت و تضاد دارد، هم جانشين آن می شود، و هم با وجودش موجوديت شب را کلاً نفی می کند. اگر از اين منظر به مفهوم سياسی آلترناتيو بنگريم بلافاصله در می يابيم که آلترناتيو يک تشکل سياسی است که می خواهد تشکل سياسی مقابل و متضاد خود را کنار زده و جايگزين آن شود. در اينجا نوعی تبديل انجام می شود و به همين من بديل را به معنای آلترناتيو نزديک تر می دانم تا جايگزين يا جانشين . آنچه مهم می نمايد توجه به اين نکته است که آلترناتيو يک تشکل سياسی متضاد با تشکل سياسی نشسته در قدرت است، خواهان خلع يد از آن و بدست اوردن قدرت است، و می خواهد وضع موجودی را که در جميع جهات با او در تخالف است براندارد و خود جانشين آن شود. پس، مثلاً، يک نيروی مذهبی که خواهان برقراری حکومتی مذهبی ديگر باشد نمی تواند آلترناتيو حکومت اسلامی فعلی محسوب شود، حتی اگر توپ و تانک و مسلسل و ارتش مجهز داشته باشد. در اينجا قرار است يک نيروی مذهبی جانشين يک نيروی مذهبی ديگر شود. اما آلترناتيوی که در برابر يک حکومت مذهبی قد علم می کند لزوماً يک حکومت سکولار است؛ يعنی خواستار آن است که شرايع مذاهب را کلاً از حوزهء حکومت خارج کند. به اين ترتيب، به لحاظ تعريف، آلترناتيو حکومت اسلامی، لزوماً هم در تنافر با اين حکومت است و هم قصد آن را دارد که اين حکومت را براندازد (به زبان من، منحل کند) و خود بعنوان جانشين موقت آن مديريت کشور را با همکاری ياران داخلی خويش بر عهده گيرد و راه را در راستای انتخابات آزاد و عمومی برای بقدرت رسيدن مديران حکومت سکولار کشور هموار سازد. آلترناتيو هم از لحاظ مبانی و خواسته هايش ضد مبانی و خواسته های حکومت اسلامی است، هم برانداز آن است و هم می خواهد تا در پی برافتادن حکومت اسلامی کشور را تا برگزاری يک سلسله انتخابات آزاد بصورتی موقت اداره کند. در اين زمينه هيچ نبايد خجالتی بود و کار را به تعارف و درويش بازی برگزار کرد. آلترناتيو نمی تواند بگويد که من قصد منحل کردن حکومت فعلی را ندارم و فقط می خواهم دست به مبارزات بشر دوستانه و افشاگرانه بزنم و جهانيان را از بدکاری های اين رژيم ورشکسته با خبر سازم. برای آن ها که می خواهند آلترناتیو یک حکومت دیکتاتوری را بسازند، اين کارها همه مفيد و مهمند و به سود آلترناتيو هم هست که در مسير مبارزه به این اعمال نیز دست بزند. اما نمی توان وظايف يک آلترناتيو را به اينگونه زمينه ها محدود کرد. آلترناتيو قدرت را در آماج خود می گيرد، جريان انحلال و براندازی رژيم نشسته در قدرت را هدايت می کند و اگر موفق شد، در پی فروپاشی رژيم کهنه، مديريت جريان آماده سازی کشور برای يک سلسله انتخابات آزاد بمنظور ايجاد ساختارهای جديد حکومتی را هدايت می کند. **** بر من روشن است که عدهء زيادی مخالف همهء آنچه هائی هستند که تا اينجا مطرح کرده ام. اغلب آنها در سر راه اجرائی شدن اين فکر آنچنان موانعی را مشاهده می کنند که در نظرشان آلترناتيوسازی برای انحلال حکومت اسلامی بصورت امری تعليق شده به محال جلوه می کند. اما من تا کنون در ميان اظهارات و شعارهای اين مخالفان يا شک کنندگان دليل قانع کننده ای را در راستای اثبات آنچه که اقامه می کنند پيدا نکرده ام. من اين مخالفان را به چند دسته تقسيم می کنم: نخستين دسته را کسانی تشکيل می دهند که اساساً با انحلال و براندازی حکومت اسلامی مخالفند يا وادار به مخالفت می شوند. نشان دارترين اين دسته اصلاح طلبان اند که از اسم شان پيداست چه می خواهند. اگر حکومت اسلامی نباشد قرار است آنها چه چيزی را اصلاح کنند؟ تکليف آنکه با افتخار خود را اصلاح طلب حکومت اسلامی می داند و، با اينکه از همين حکومت کتک خورده و از درگاهش رانده شده، ماجراهای رفته بر موضع گيری هايش تأثيری ندارد روشن است. او آلترناتيو سکولار دموکرات و انحلال طلب را رقيب و مانع کاميابی احتمالی خود می بيند و می کوشد تا مفيديت آن را منکر شود. از ميان دلايل اينگونه مخالفان می توان چند تائی را دست چين کرد: - می گويند مبارزه در ايران جريان دارد و رهبری مبارزه هم در ايران است (موسوی ـ کروبی) و ايجاد يک آلترناتيو در خارج کشور اين رهبری را تضعيف می کند. - می گويند رهبری بالقوه ای در کشور وجود دارد که در طول جريان مبارزه در همان داخل کشور آشکار و معرفی خواهد شد و نبايد با آلترناتيو سازی در خارج کار آن را به عقب انداخت. - می گويند چون آلترناتيو خارج کشور نمی تواند با رهبران داخل ارتباط برقرار کند در عمل منزوی شده و از بين می رود و، پس، اقدام در راستای ايجاد آن کار عبثی است. - می گويند مردم ايران يک آلترناتيو ساخته شده در خارج را بيگانه تلقی کرده و به آن اعتنائی نخواهند کرد. - می گويند اساساً خارج کشوری ها در موقعيتی قرار ندارند که بتوانند بر سير جريانات در داخل کشور اثر بگذارند. - می گويند مردم داخل کشور اصولاً به خارج کشوری ها با ديدهء سوء ظن می نگرند. - و... دسته ای ديگر ـ در اردوگاه کمونيست ها ـ معتقدند که بزودی در ايران يک انقلاب عدالت خواهانه حادث می شود که بساط هرگونه ليبراليسم و دموکراسی قلابی بورژوائی را بهم زده و اقشار ستمديده و انقلابی را بقدرت خواهد رساند و پس، نه تنها ايجاد يک آلترناتيو سکولار دموکرات در خارج کشور لازم نيست بلکه بايد در سر راه آن مانع ايجاد کرد و جلوگير شکل گيری آن شد. دستهء سومی نيز هستند که اعتقادی به امکان ايجاد ائتلافی فراگير در ميان اپوزيسيون سکولار دموکرات ندارند چرا که اين اپوزيسيون را شامل نخاله گی های بسيار (مثلاً، وجود پادشاهی خواهان) می بينند و بخاطر جلوگيری از بقدرت رسيدن اين نخاله گی ها ترجيح می دهند که آلترناتيوی برخاسته از ائتلاف وسيع نيروها بوجود نيايد. ترجيح اين گروه معطوف به ايجاد ائتلاف در ميان نيروهای خودی (در اينجا بخوان: جمهوری خواه) است. اما در حال حاضر بجای آنکه در اين حوزه شاهد حرکت بسوی چنان ائتلافی باشيم می بينيم که فعلاً بر اين اردوگاه تفرقه حاکم است و جمهوريخواهان مرتباً به گروه های کوچک تری تقسيم شده و تحليل می روند و، در نتيجه، نمی توان روی آنها حساب کرد. و بالاخره دستهء چهارمی نيز وجود دارند که معتقدند گروه های همگن بايد در خارج کشور آلترناتيوهای متعددی را بوجود آورند و نبايد در ايجاد يک آلترناتيو يگانه پافشاری کرد. چنين کاری هم ممکن نيست و هم اگر ممکن شود می تواند به ايجاد مقدمات برقراری يک نظام استبدادی جديد بيانجامد. **** از همين آخری شروع کنيم. معمولاً، در شرايط عادی و در جامعه ای دموکراتيک، که حاکميت و حکومت بر بنياد قوانين اساسی مبتنی بر حقوق بشر عمل می کنند، هر تشکل سياسی وظيفه دارد که در برابر دولت ِ نشسته در قدرت آلترناتيو خاص خويش را ارائه دهد تا مردم بتوانند از بين همهء آلترناتيوهای عرضه شده يکی را انتخاب کنند. اما در يک جامعهء استبدادی که قدرت در دست جمعی معدود و محدود متمرکز است و هرگونه اعتراض و مخالفتی با سرکوب روبرو می شود ديگر نمی توان دست به ايجاد آلترناتيوهای مختلفی زد که برانداختن حکومت استبدادی را آماج خود گرفته باشند. اين کار قطعاً موجب تفرقه، تکه تکه شدن نيروها، برقراری رقابت بجای همکاری، و ناکام ماندن کار براندازی می شود. در اين شرايط لازم است که، برای جلوگيری از چيرگی تفرقه بر جمع سکولار دموکرات های انحلال طلب، آلترناتيو حکومت اسلامی برخاسته از ائتلاف وسيع نيروهائی باشد که برای برانداختن اين حکومت متفق القول اند و نوعی بديل را برای جانشين ساختن حکومت فعلی از ميان خود بر می سازند. طبيعی است که، در زير سايهء سنگين حکومتی که قرار است برانداخته شود و به همين دليل روز به روز هارتر می شود، چنين آلترناتيوی شانس شکل گرفتن ندارد. تجربهء تاريخی هم از همين واقعيت خبر می دهد. آلترناتيو ِ برانداز تنها در بيرون از حوزهء نفوذ حکومت استبدادی شکل می گيرد و از بيرون مبارزات درونی را هدايت کرده و اسباب فروپاشی حکومت استبدادی را فراهم می سازد. اين يک قاعدهء کلی و بديهی است و، لذا، کسانی که معتقدند نمی توان با يک آلترناتيو بيرونی حکومتی را که در درون مرزهای کشور بصورت فعال مايشاء عمل می کند برانداخت در واقع منکر يک اصل بديهی سياسی شده اند(3) و، طبعاً، ناچارند که سطح آلترناتيو خود را به حد تشکلی فعال در زمينه های حقوق بشری و افشاگرانه تقليل دهند و، بدين ترتيب، آلترناتيو را از مأموريت و وظيفهء اصلی خود دور کنند. با توجه به آنچه در اين زمينه گفته و نوشته می شود، می توان ديد که مهمترين موضوع مورد مناقشه بر سر آلترناتيو نيز به همين تفکيک داخل و خارج بر می گردد. اما واقعيت چيست؟ از يکسو، در طول سه دههء اخير، حکومت اسلامی بهترين مديران و مغزهای کشور را وادار به خروج از کشور کرده است و می کند ـ امری که ساليانه در آمار های صد هزار نفره همچنان ادامه دارد ـ و، از سوی ديگر، معتقدان به ناتوانی خارج کشوری ها جار می زنند که خارج کشور نمی تواند در کار مبارزات داخل کشور و ادارهء ايران آينده مؤثر باشد. يعنی، از نظر اينان، هر که چمدان اش را بست و بهر صورتی از مرز گذشت و بعنوان آدمی خود تبعيدی به خارج از مرزهای کشور آمد يکباره مسلوب الاختيار و ناتوان در انجام وظيفه ای بنيادين عليه حکومت اسلامی می شود؛ آن سان که گوئی خارج کشور فضائی است که برای اخته کردن فعالان سياسی تبعيدی بوجود آمده است. اين نگاه ويرانگر و خسران بار سه دهه است که خارج کشوری ها را دچار فلجی همراه با خجالت و تعارف کرده است. اعتقاد بر آن است که چون جبههء مبارزه در داخل کشور قرار دارد پس همهء مبارزان و همهء رهبران مخالف حکومت بايد در داخل کشور حضور داشته باشند و خارج کشوری ها موظفند که امکانات فکری و تبليغی خود را در اختيار آنها بگذارند تا هرگونه استفادهء ابزاری که داخل کشوری ها بخواهند در موردشان اعمال شود. در حاليکه آلترناتيو نمی تواند تابعی از رهنمودهای داخل کشوری های زير تيغ باشد که زمانی سخنی می گويند و وقتی در رسانه های خارج منعکس می شود متقاضی حذف آن می شوند(4). آلترناتيو بايد با دست باز عمل کرده و نگذارد که حکومت اسلامی کاری را به آن ديکته کند. توجه کنيد که اين سخنان به هيچ وجه دال بر ناديده گرفتن توان مديريتی رهبران سکولار دموکرات داخل کشور نيست. اما دست و پای اين رهبران در زنجير سرکوب حکومت استبدادی گرفتار است و آنها توان شکل دادن و مديريت مبارزات را تا حدود زيادی از دست داده اند و تنها زمانی می توانند فعال و کارا شوند که آلترناتيو حکومت اسلامی در خارج بوجود آمده و آنها با آن ارتباط تنگاتنگ و ارگانيک برقرار کنند و بصورت های آشکار و مخفی خود جزئی از آن شوند. باری، بنظر من، درست همين نگاه ويرانگر است که بايد عوض شود. بايد خارج کشور را، در همهء زمينه ها، انبار ذخيرهء مديريت کشور دانست، در راستای مؤتلف کردن و همداستان نمودن اعضاء اين گنجينه کوشيد و امکانی را فراهم آورد تا استعدادهای بزرگ موجود در خارج کشور بتوانند در راستای ايجاد و فعال ساختن يک آلترناتيو سکولار ـ دموکرات دست به عمل زنند و از هم اکنون آلترناتيو حکومت اسلامی را برای ادارهء کشور در فردای فروپاشی حکومت فعلی مجهز کنند. تبليع اينکه خارج کشوری ها حق دخالت در مبارزات مردم ايران را ندارند و تنها بايد حامی و مؤيد آنها باشند، اگر از ناحيهء اصلاح طلبان حکومتی انجام نشود تيری است که فعالان سکولار دموکرات و انحلال طلب به پای خود زده و با ناتوان سازی خويش تاريخ فروپاشی حکومت اسلامی را به عقب انداخته اند. نکتهء ديگری که در رابطه با مسئلهء بغرنج داخل و خارج کشور بيان می شود به تجربهء انقلاب 57 (که آن هم بوسيلهء آلترناتيوی ساخته شده در خارج کشور هدايت شد) بر می گردد. در آن زمان، مردم قيام کردهء ايران جز خمينی کسی را در مجموعهء آلترناتيوی که او سرآمد آن بود نمی شناختند. آن هواپيما که خمينی را به داخل کشور برد پر از چهره های ناشناسی برای مردم ايران بود که به فرمان خمينی آنها را پذيرا می شدند اما با ترديد و سوء ظن و همراه با حسی از غريبگی و بیگانگی به آنان می نگريستند. خمينی لشگری از به اصطلاح مديران را با خود به داخل کشور می برد که برای مردم خودی محسوب نمی شدند و در تجربه هم نشان داده شد که چندان برای مردم ايران خودی نبودند و هم اکنون نيز همچنان ناخودی مانده و کشور را بصورت يک ارتش اشغالگر و بيگانه اداره می کنند. اما آيا خارج کشوری های کنونی نيز با همين مشکل در سر راه آلترناتيوسازی خود روياروی هستند؟ به گمان من چنين نيست. اکنون ما کاملاً در درون دوران انقلاب ارتباطات قرار داريم و مردم ايران می توانند، ماه ها پيش از پيروزی آلترناتيو بر حکومت اسلامی، با چهره و رفتار و گفتار و پندار شخصيت هائی که برای عضويت در آلترناتيو برگزيده می شوند آشنا گردند، با آنها خو بگيرند، و در صورت راست کاری و راستگوئی آنها، به ايشان اعتماد کنند و آنها را از آن خود بدانند. اکنون زمانهء غالب کردن چهره هائی که سال ها در غبار غربت گم شده و برای اين نسل خواستار تغيير ناشناس بوده اند گذشته است. و، در واقع، درست همين نگرانی است که حکومت اسلامی را وا می دارد تا بکوشد مجاری ارتباطی مدرن را مسدود سازد. کج خيالی است اگر تصور کنيم که اين تلاش برای آن است که مردم ايران از افشاگری های خارج کشورهای در مورد خيانت های رژيم فعلی آگاه نشوند. هيچ کدام از خارج کشوری ها نمی تواند ادعا کند که بهتر و بيشتر از ايرانيان داخل کشور از ماهيت و رفتار اين حکومت خونريز آگاه است. شايد روزگاری تمرکز بر يک چنين تلاش آگاه کننده ای ضروری بود و، بنظر من، در طی سه دههء گذشته خارج کشوری ها الحق که در افشای ماهيت سرکوبگر و ضد ملی حکومت اسلامی، هم برای داخل کشوری ها و هم برای جهانيان، سنگ تمام گذاشته اند. اما اکنون دوران افشاگری صرف به سر آمده است و زمانهء کنونی از خارج کشوری ها طلب می کند که قدم بعدی و اصلی را در سرنگون سازی حکومت اسلامی برداشته و نيروی بديلی را که بايد به مبارزات ِ از اين پس ِ ايرانيان راستا داده و در دوران انتقال قدرت به مردم نيز کشور را اداره کند بيافرينند، بی آنکه آفرينش اين نيرو حکم ابطال انواع کوشش های بشر دوستانه و افشاگرانه را داشته باشد. در واقع، وجود چنين مرکز هدايت کننده ای می تواند به همهء اقداماتی که تاکنون بصورتی مؤثر انجام می شده راستا و شدت و عمق بيشتری ببخشد. **** اما اين نکته نيز آشکار و بديهی است که نمی توان صرفاً با گرد هم آمدن عده ای سکولار دموکرات انحلال طلب دست به ايجاد آلترناتيوی در برابر حکومت اسلامی زد. چرا که هر جمع مدعی آلترناتيو سازی بايد مورد اعتماد و احترام مردم باشد و اعتماد را نمی توان يک شبه کسب کرد. اما، بنظر من، اين هم تصور باطلی است که اول بايد در جلب اعتماد کوشيد و سپس در مسير آلترناتيو سازی گام برداشت. آلترناتيو، به هنگام آفريده شدن و در ابتدای کار خود، فقط و فقط يک وظيفه را در صدر فهرست وظائف خويش دارد و آن جلب اعتماد عمومی آن مردمی است که بی صبرانه و مشتاقانه در اين انتظار به سر می برند که دست اندر کاران سياسی شان در راستای ايجاد مرکزيتی برای ادارهء مبارزات اقدام کرده و سپس در عمل نشان دهند که در آفرينش يک بديل قابل اعتماد توفيق يافته اند. **** همچنين، به اعتقاد من، بايد بدقت توجه داشت که بين آلترناتيو سازی و چلبی سازی (اصطلاحی که مخالفان برای بی اعتبار کردن فکر آلترناتيو سازی اختراع کرده اند) تفاوتی اساسی وجود دارد. اگر اصطلاح چلبی سازی را به آفرينش بديلی با تکيه بر نيروهای خارجی و حتی پشتگرمی داشتن به ارتش های بيگانه ای که قصد حمله به ايران را دارند تعريف کنيم، آنگاه در می يابيم که برای چنين کاری اتفاقاً هيچ نيازی به جلب اعتماد مردم وجود ندارد و، در واقع، لازم است که مردم را بکلی از جرياناتی که می گذرد غافل نگاه داشت. چلبی سازی شکلی و صورتی از توطئه چينی عليه مردم است و مردم در آن نقشی ندارند، حال آنکه آلترناتيوسازی شکلی از مردم مداری دموکراتيک است در راستای نجات کشور و تضمين سريع آينده ای که اگر حکومت اسلامی ادامه پيدا کند هر روز از روز قبل دورتر و ناممکن تر می شود. **** با توجه به آنچه که گفته شد می توان ديد که يک آلترناتيو سکولار دموکرات که به قصد منحل سازی حکومت اسلامی و جانشين موقت آن شدن آفريده می شود، بايد در جبهه های گوناگونی عمل کند که جلب اعتماد ايرانيان، از يکسو، و استفاده از اين اعتماد برای تبديل شدن به سخنگوی انحلال طلبان، از سوی ديگر، مهمترين آنها هستند. -------------------------------------------- 1. در اين زمينه رجوع به مقالات قبلی من، و از جمله مقالهء راهی برای خروج از بن بست آلترناتیو در پيوند زير می تواند مفيد افتد: http://www.puyeshgaraan.com/ES.Notes/2010/082010-PU-EN-A-way-to-break-out-of-the-deadend.htm 2. در مورد چند و چون بحران جانشينی نگاه کنيد به مقالهء چرا همه به 28 مرداد محتاجند؟ در پيوند زير: http://www.puyeshgaraan.com/ES.Notes/2007/ES.Notes.072007-28mordaad.htm 3. در اين مورد نگاه کنيد به ويدئوی انتقال رهبری به خارج کشور در پيوند زير: http://www.puyeshgaraan.com/AndisheTV/2011/Pishgaah-V22-P2-Nooriala-Transfer-of-leadership-to-outside-of-Iran.htm 4. در اين مورد نگاه کنيد به مقالهء به سانسور رسانه های خارج کشور پایان دهیم! از شکوه ميرزادگی در پيوند زير: http://www.newsecularism.com/2012/05/04.Friday/050412.Shokooh-Mirzadegi-Lets-stop-IRI-censorship.htm

مرگ 93 نفر بر اثر سوء مصرف الكل در سال 90

سازمان پزشكي قانوني كشور از كاهش 9.35 درصدي مرگ ناشي از سوء مصرف الكل در كشور خبر داد به گزارش خبرنگار حوادث خبرگزاري دانشجويان ايران (ايسنا)، سازمان پزشكي قانوني در گزارشي در مورد ميزان متوفيان ناشي از سوء مصرف الكل در سال 90 گفت: در سال گذشته 93 نفر در كشور بر اثر سوء مصرف الكل جان خود را از دست دادند كه در اين ميان هفت تن زن و 86 نفر مرد بودند. در اين گزارش آمده است كه آمار متوفيان ناشي از سوءمصرف الكل در سال 90 نسبت به مدت مشابه سال قبل (89) 9.35 درصد كاهش يافته است و اين در حالي است كه در سال 89، 145 نفر بر اثر سوء‌مصرف الكل در كشور جان خود را از دست داده‌اند كه در اين ميان 10 نفر زن و 135 تن مرد بوده‌اند. در ادامه اين گزارش، به ترتيب استان‌هاي تهران با 18 نفر فوت ( سه زن و 15 نفر مرد)، استان اصفهان با 12 نفر فوت ناشي از سوءمصرف الكل (12 مرد)، خراسان‌رضوي با مجموع 9 نفر فوت (دو زن و هفت‌مرد)، آذربايجان‌غربي با هشت مورد مرگ ناشي از سوءمصرف الكل (هشت مرد)، استان هرمزگان با 6 مورد مرگ ناشي از الكل (6 مرد) درصد بيشترين متوفيان ناشي از سوءمصرف الكل را دارا بوده‌اند و اين در حالي است كه در سال 89 استان تهران با احتساب استان البرز 55 مورد مرگ ناشي از مصرف الكل داشت كه در اين ميان 6 نفر زن و 49 نفر مرد بودند و پس از آن استان اصفهان با 38 مورد مرگ الكلي (35 مرد و 3 زن) و استان خوزستان، خراسان‌رضوي هر كدام با 6 مورد مرگ ناشي از سوءمصرف الكل داشته‌اند. بر اساس اين گزارش با وجود آن كه استان‌هايي همچون تهران و اصفهان كه در سال 89 به ترتيب 55 و 38 مورد مرگ ناشي از سوء مصرف داشتند در سال 90 كاهش چشمگير داشته‌اند. اما استان‌هايي همچون آذربايجان‌غربي، آذربايجان‌شرقي، اردبيل، ايلام، خراسان‌رضوي، خوزستان، سيستان و بلوچستان، كردستان، قم، هرمزگان، يزد شاهد رشد متوفيان ناشي از الكل بوده‌اند.

ایران خرید طلا از ترکیه را ۳۰ برابر کرد

صدای آمریکا: خبرگزاری رویترز در گزارشی از استانبول می گوید فروش طلا از ترکیه به ایران در ماه مارس افزایشی ۳۰ برابری نشان می دهد، و شرکت های فعال در معاملات طلا می گویند ایرانی ها در شرایطی که تحریم های غرب علیه برنامه اتمی تهران سخت تر شده است، ممکن است برای پس انداز و احتمالا تجارت، سراغ طلا رفته باشند. به گزارش همین خبرگزاری ارقامی که روز پنجشنبه توسط مرکز آمار ترکیه منتشر شد نشان می دهد صادرات طلا از ترکیه به ایران در ماه مارس به حدود ۹ تن رسید، حال آنکه در ماه مشابه سال قبل این رقم فقط ۲۸۶ کیلوگرم بود. ارزش طلای صادراتی ترکیه به ایران در ماه مارس قریب ۴۸۰ میلیون دلار برآورد شده است. رویترز می گوید تجارت ترکیه با ایران با حساسیت های سیاسی روبروست، و به گفته مدیر یکی از شرکت های فروشنده طلا که خواسته است معرفی نشود، طلا با توجه به سخت تر شدن تحریم ها، که نقل و انتقال های پولی معمول و رایج را دشوار کرده است ، می تواند در انجام معاملات تجاری به عنوان ابزاری برای پرداخت مورد استفاده قرار گیرد. وی می گوید بعید نیست که در تجارت با ایران، طلا جایگزین پول شده باشد.

نسخه شفای اروپا در دست کیست؟ شاهین فاطمی

هفته ای که گذشت هفته بحران دراروپاوانتخابات در فرانسه بود. با وجود آنکه مشکل اساسی امروز اروپا فرانسه نیست بلکه یونان است که آینده اتحادیه پولی اروپا و سلامت "یورو" را به عنوان یک پول جهانی تهدید می کند ولی باز هم نتیجه انتخابات فرانسه خبراول روز بود. اهمیت انتخابات در فرانسه از این رو بود که دو بازیگر اساسی در اروپا چه در مورد مسائل سیاسی و چه در مورد مسائل اقتصادی دو کشور آلمان و فرانسه هستند. انگلستان با آن که از نظر بین المللی از اهمیت کمتری از فرانسه برخوردار نیست اما تعمداً نخواسته است شریک همه فعالیت های اتحادیه اروپا شود.به روایتی شاید بتوان گفت که عضویت کشور بریتانیا در اتحادیه اروپا به اصطلاح حالت "a la carte" دارد! آن ها آنچه را که مورد سلیقه شان است در آن مشارکت می کنند و در سایر موارد خود را کنار می کشند. به طور مثال در مورد اتحادیه پولی اروپا واستفاده از" یورو" انگلیس ها هرگز موافق نبودند و در آن شرکت نکردند و کماکان بانک انگلستان را به عنوان بانک مرکزی و پوند را به عنوان پول رایج برای خود حفظ کردند. این عدم مشارکت کامل انگلستان به عنوان یک کشور مهم باعث شده است که آلمان و فرانسه به دلایل تاریخی، جمعیتی و اقتصادی نه تنها در احداث اتحادیه اروپا بلکه در اداره آن هم نقش پراهمیت و متقابل خود را ایفا کنند. بنابراین با وجود آنکه مرکز طوفان بحران در یونان قرار داشت و کماکان دارد و این کشورهایی چون پرتغال، اسپانیا و ایتالیا هستند که بیشتر درمخاطره هستند، بازهم نتیجه انتخابات فرانسه یکی از داده هایی بود که همه در انتظار تعین تکلیف آن بودند. حال اینکه آیا سرنوشت انتخابات فرانسه تأثیر مستقیم یا غیر مستقیمی در حل مسائل بغرنج اقتصادی اروپا خواهد داشت یا نه مسأله جداگانه ای است اما در هر حال باید تکلیف آینده حکومت در فرانسه در پایان پنج سال ریاست جمهوری پرزیدنت سارکوزی روشن می شد. اما خود نحوه انتخابات اخیر در فرانسه و نتایج آن هم یک ماجرای دیگری است که بحث مفصل در مورد آن را باید به فرصت دیگری محول کرد. آنچه برای هر ناظری و به ویژه آن هایی که از کشورهای جهان سوم به فرانسه آمده اند مسلم و سودمند است آموزنده بودن اینگونه رویداد های دمکراتیک است. چپ یا راست؟ با آنکه در شرایط امروز جهانی بازیگران اصلی صحنه سیاست دیگر الزاماً پنج عضو دائمی شورای امنیت سازمان ملل که فرانسه هم نیز یکی از آن کشورها است نیستند اما اتحادیه اروپا به خودی خود در پاره ای از موارد و به خصوص در مورد ایران از نفوذ و اهمیت روزافزونی برخوردار است. برای ایرانی هایی که مقیم فرانسه هستند و در فرانسه حق رأی دارند احتمالاً تصمیم گیری در مورد اینکه به چپ رأی بدهند یا به راست ساده نبوده است. به جز آن ها که بر مبنای اعتقادات مسلکی(مذهبی) همیشه یا چپ هستند و یا راست بیشتر افراد این روزها این برچسب ها را مورد بی اعتنایی قرار می دهند و انتخاب خود را بر مبنای برنامه ای که ارائه شده است تعیین می کنند. در دوران پس از انقلاب اسلامی به دلایل گوناگون منجمله اینکه جمع کثیری از ایرانی های از وطن رانده شده به فرانسه آمدند نقش دولت های گوناگون فرانسه طی این سی و اندی سال در مورد ایران جالب توجه بوده است. دوران ریاست جمهوری آقای میتران که اولین رئیس جمهور به اصطلاح سوسیالیت فرانسه در جمهوری پنجم بود، بلافاصله پس از بروز انقلاب و روی کار آمدن جمهوری اسلامی آغاز شد. از اینرو چهارده سال دوران ریاست جمهوری پرزیدنت میتران رابطه سیاسی با جمهوری اسلامی از مراحل بسیار متفاوت گذشت. زمانی صحبت از همکاری بود تا اینکه دوران اغتشاش ها و بمب گذاری ها در فرانسه پیش آمد، قتل های سیاسی انجام گرفت و آنگاه بعد از گروگانگیری های لبنان در مواردی معاملات سیاسی پشت پرده باعث شد چند تن از تروریست های ایرانی که در فرانسه بودند به عناوین مختلف آزاد شده و به ایران فرستاده شوند. در دوران جنگ ایران و عراق فرانسه کم و بیش به ذرادخانه صدام تبدیل گشت. پس از چهارده سال حکومت آقای میتران و روی کار آمدن احزاب دست راستی و ریاست جمهوری آقای شیراک نیز چندان تفاوت محسوسی در مورد روابط با ایران به چشم نمی خورد. دوران شیراک به کجدار و مریض با جمهوری اسلامی گذشت و حتی در پاره ای موارد روابط دو حکومت در دوران آقای خاتمی بسیار به گرمی گرایید. آنچه موجب تغییر ماهوی در رابطه با فرانسه، چه به تنهایی و چه به عنوان یکی از کشورهای مهم اتحادیه اروپا شد، در زمان ریاست جمهوری پرزیدنت سارکوزی به وقوع پیوست. پایان سیاست به نعل وبه میخ روش و سیاست حکومت سارکوزی موجب شد که اتحادیه اروپا سیاست کجدار و مریض خود را در ارتباط با ایران تغییر دهد و به یک سیاست روشن و تا حدودی مهاجم در برابر جمهوری اسلامی تبدیل شود. اتخاذ این موضع از سوی سارکوزی نه تنها در فرانسه بلکه در اتحادیه اروپا نیز موجب تغییر سیاست اروپا شد. مسائل داخلی فرانسه و نحوه حکومت پرزیدنت سارکوزی و تغییراتی که او موفق شد در سیستم سیاسی، قضایی و اقتصادی فرانسه ایجاد کند و برنامه هایی که برای آینده داشت مبحث مورد بحث در این مقاله نیست و احتمالاً میان جامعه ایرانی مقیم فرانسه مانند سایر مردم فرانسه اختلاف نظر های زیادی وجود دارد اما آنچه باعث تعجب اکثر ناظران شد رفتار حکومت جدید در ارتباط با ایران بود.بلافاصله در روز بعد از انتخاب فرانسوا اولاند خبر مسافرت میشل روکار نخست وزیر اسبق فرانسه به ایران موجب تعجب و حیرت اکثر ناظران سیاسی شد. این سفر مورد حمله احزاب دست راست و مخالفان دولت جدید قرار گرفت و به نحوی ضعیف از طرف مقامات جدید فرانسوی اعلام شد که مسافر تهران هیچ نوع مقام یا مسؤلیت رسمی ندارد و این سفر باید کاملا خصوصی تلقی شود. اما از سویی دیگر دم خروسی عیان شد که آقای روکار ظاهراً برای زیارت مقبره اما خمینی به تهران نرفته است چون اخبار انتشار یافته حاکی از آن بود که ایشان با وزیر خارجه دیدار کرده است و سپس با مسؤل شورای امنیت ملی و همتای کاترین اشتون (سعید جلیلی) ملاقات هایی داشته است بنایراین می توان تصور کرد که به احتمال زیاد رابطه ای میان مسافرت آقای روکار و جلسه ای که قرار است هفته آینده میان کشورهای پنج به اضافه یک و جمهوری اسلامی در بغداد برقرار شود وجود دارد. تا اینجا برای ایرانی های مخالف نظام جمهوری در ایران پیامد انتخاب فرانسوا اولاند و سوسیالیست ها چندان امید بخش به نظر نمی رسد. اما گذشته از اهمیت احتمالی این انتخابات در سرنوشت مبارزات مردم ایران که نیازمند اطلاعات و زمان بیشتری است، در مورد مسائل اروپا، بحران اقتصادی و دیگر پیامدهای این انتخابات و پیش از انجام آن صحبت های بسیاری می شد که به عنوان مثال رئیس جمهور جدید، فرانسه و اروپا را مجبور به تجدید نظر در معاهده ای خواهد کرد که در مورد توازن بودجه به تصویب بیست و هفت کشور عضو اتحادیه اروپا رسیده است . کاندید حزب سوسیالیست قول داده بود که در آن معاهده تجدید نظر خواهد شد. این البته از آن مطالبی بود که بعنوان یک قول انتخاباتی جالب به نظر میرسید اما از نظر واقعیت چندان زیاد باور پذیر نبود. در عین حال که کشور های اروپائی نخواهند توانست کماکان به گشاد بازی های مالی خود ادامه دهند از سوی دیگر بحران اقتصادی فعلی اروپا را تنها با ریاضت نمی توان مداوا کرد. درکنار برنامه های به قول فرنگی ها Austerity و یا ریاضت اقتصادی اگر توسعه و رشد کافی اقتصادی وجود نداشته باشد و کار ایجاد نشود این زحمات به نتیجه ای نخواهد رسیدواوضاع بدتر خواهدشد. رشد اما چگونه؟ ازاین رو در ارتباط با لزوم رشد و توسعه اقتصادی جای هیچگونه شک و تردیدی باقی نیست. هردو کشور بازیگر در صحنه اقتصادی و بحران پولی اتحادیه اروپا ا ز رشد اقتصادی صحبت می کنند هم آلمان ها و هم فرانسوی ها. اما منظورشان از رشد اقتصادی یکسان نیست. زمانیکه فرانسوی ها و یا احزاب چپ یونان از رشد صحبت می کنند، آنها علاقه مند هستند که بر میزان مصارف در بودجه دولتی افزوده شود یعنی دولت با استخدام های مستقیم و یا سرمایه گذاری و یا هر راه دیگری پول بیشتری خرج کند تا اقتصاد به راه بیفتد، این همان نسخه بسیار قدیمی و معروف لُرد مینارد کینز است که معتقد بود هر وقت اقتصاد در جوامع سرمایه داری دچار بحران می شود دلیل آن کمبود "تقاضا" است که به علت عدم سرمایه گذاری کافی در بخش خصوصی پدیدآمده است. از اینرو او توصیه می کرد که دولت باید جایگزین بخش خصوصی شود و با جبران کمبود اقتصاد را از حالت سکون و رخوت خارج سازد. این نظریه سال های سال مورد توافق اکثر اقتصاد دانان بود تا اینکه در سال های هقتاد میلادی موئثر بودن این نسخه مورد شک و تردید شدید قرار گرفت چون کار آمد بودن خود را از دست داده بود. از سویی رکود اقتصادی در اروپا و آمریکا بیداد می کرد و از سوی دیگر هزینه بیشتر حکومت بی معنا بود چون تورم با رکود اقتصادی همآهنگ شده بود و امکان افزودن به سرمایه گذاری حکومتی وجود نداشت. از اینرو پاره ای از اقتصاددانان تئوری جدیدی را مطرح کردند که بر مبنای آن رشد اقتصادی الزاماً از راه بیشتر خرج کردن حکومت و توسعه دولت انجام نمی شود. به عقیده آنها یک راه بهتر برای باز کردن مسیر رشد وجود دارد. آنها معتقدند که از سویی باید شرایط بهتری برای سرمایه گذاری ایجادکرد، مثلاً کاستن از نرخ بهره و مالیات ها موجب افزایش سرمایه گذاری از سوی بخش خصوصی خواهد شد.همچنین تسهیل مقررات دست و پا گیر کار که در پاره ای جوامع باعث میشود که کارفرما از اینکه کارگرهای بیشتری استخدام کند و یا به فعالیت های خود توسعه بخشد پیشگیری می کند باید تغییر کند. نام این نوع فعالیت های اقتصادی در برابر سیاست افزایش "تقاضا" که همان سیاست هواداران کینز بود توسط این گروه از اقتصاددانان به عنوان هواداران بهبود شرایط "عرضه" یا supply side معروف شد. این نسخه اقتصادی در پایان دهه هفتاد و اوایل دهه هشتاد میلادی در انگلستان توسط دولت مارگارت تاچر و در آمریکا توسط پرزیدنت ریگان ( در هر مورد به توصیه اقتصاددان فقید آمریکایی میلتون فریدمن) انجام گرفت و از آن دوران به بعد جنگ حیدری نعمتی میان اقتصاددانان دنیا آغاز شده وآنها را به دو گروه هواداران کینز و پیروان فریدمن تقسیم کرده است. زمانی که صدر اعظم مرکل و راست آلمان از رشد و توسعه اقتصادی صحبت می کنند منظورشان تئوری های فریدمن و گسترش "عرضه" است یعنی تسهیل امکانات سرمایه گذاری کم کردن از مالیات ها، تجدید نظر در قوانین کار و سن بازنشستگی و غیره. زمانی که سوسیال دمکرات ها، سوسیالیست ها ودیگر پیروان کینز از رشد سخن می گویند منظور آن ها افزایش بر تقاضا آن هم از طریق افزودن برمخارج دولتی است. این دو موضع کاملاً در برابر هم قرار گرفته اند و تا حدودی هم تبدیل شده اند به مبارزه چپ و راست، یعنی آنهایی که در سیاست چپ هستند اکثراً به تئوری های کینز اعتقاد دارند و آنهایی که لیبرال و راست هستند از سیاست اقتصادی فریدمن و توسعه عرضه صحبت میکنند. امروز این بحث یکبار دیگر در اروپا مطرح است و آنچه به نام موضع آلمان و فرانسه مطرح است در کنه مطلب اختلاف بر سر همین است. مشکلات بر سر راه رئیس جمهور جدید: اکنون که رئیس جمهور جدید در فرانسه انتخاب شده است به احتمال زیاد از مسؤلیت بسیار سنگینی برخوردار خواهد بود، زیرا فرانسه یگانه کشور پیشرفته اروپای غربی است که در آن چپ به حکومت رسیده است. در دیگر کشورهای معتبر اروپا یعنی آلمان،انگلستان،ایتالیا،اسپانیا و غیره همه حکومت ها از احزاب لیبرال و راست هستند. این امر موجب خواهد شد که در چارچوب اتحادیه اروپا انجام همه وعده و وعید های رئیس جمهور جدید فرانسه امکان پذیر نباشد. مسائل اقتصاد دنیای امروز به علت جهانی شدن اقتصاد بسیار با سال های بعد از جنگ دوم جهانی متفاوت اند. یعنی دولت های چپی که بعد از جنگ دوم جهانی توانستند با افزودن بر مالیات ها و ایجاد جوامع رفاه "welfare state" از اسکاندیناوی تا ایتالیا در اروپا فعال شوند بعید است بتوانند با وجود بحران اقتصادی حاکم بر جهان امروز آن سیاست ها را تکرار کنند دلیل اساسی آن هم جهانی شدن اقتصاد وامکان جابجایی سرمایه و سهولت انتقال افراد است. مثلاً اگر یک کشور بخواهد بر مالیات ثروتمندان بیش از حد متعارف بیافزاید یکی از پیامد های این سیاست مهاجرت بخشی از این افراد به کشورهای دیگر است. یا مثلاً اگر امکان پیشرفت اقتصادی برای جوانان در کشوری وجود نداشته باشد و یا قوانین استخدامی یا مالیاتی دست و پا گیر باشد آن ها می توانند به سهولت به یکی دیگرازکشورها مهاجرت کنند. به عنوان مثال امروز یک اروپایی از یکی از هر بیست و هفت کشور می تواند به هر نقطه دیگری که بخواهد مهاجرت کند و از شرایط مساوی برای کار برخوردار باشد. این نوع باز شدن های امکانات برای شهروندان و تغییرات اساسی در قوانین و رسوم بین المللی احتمالاً اجازه نخواهد داد که شرایط بعد از جنگ دوم برای پاره ای از احزاب چپ در قدرت قابل تکرا ر باشد. مثلاً درفرانسه همانگونه که احتمالاً پاره ای از خوانندگان به خاطر دارند زمانیکه دولت میتران در 1981 روی کار آمد برای مدت دو سال با سیاست های به اصطلاح توسعه گرانه اقتصادی میخواست ماهیت اقتصاد سرمایه داری فرانسه را تغییر دهد. مثلاً بانک ها را ملی کرد و یا اکثر شرکت های بزرگ ملی شد. اما همه این اتفاقات زمانی رخ می داد که جهان هنوز دو قطبی بود. با این همه در کمتر از مدت دو سال هزینه این نوآوری ها در اقتصاد کار را به جایی رساند که در آن زمان پول فرانسه پنج مرتبه "Devalue" شد، یعنی ارزش آن در برابر سایر پول های با تقلیل قابل ملاحضه ای روبرو شد.از آن گذشته، هنوز گمرک وجود داشت افراد هنگام گذار از مرزهای فرانسه بازرسی بدنی می شدند که نتوانند بیش از پنج هزار فرانک از کشور خارج کنند و با این همه آن سیاست موفق نشد. بنابراین امروز با باز شدن همه درها، با تغییرات بین المللی و با ایجاد اتحادیه اروپا که دیگر برگشت از آن بسیار بعید به نظر می رسد مشکل به نظر می رسد که یک کشور بتواند موجب تغییرات بنیادین در ساختار اقتصادی اتحادیه اروپا شود. امااز سوی دیگر این احتمال وجود دارد که نتیجه انتخابات در فرانسه و بحران سیاسی و انتخاباتی در یونان اگر طی هفته های آینده موجب فروپاشی کامل یورو و اتحادیه پولی اروپایی نشود مفید واقع گردد و تا حدودی سیاست های یکجانبه دولت های لیبرال و دسته راستی را تعدیل کند.اگر چنین رویدادی امکان پذیرد به احتمال زیاد برای حفظ ثبات و بازگرداندن آهنگ رشد اقتصادی به اروپا بسیار مفید خواهد بود. با این همه نباید افق امیدواری ها را زیاد تر از حد متعادل بالا گرفت زیرا بحران اقتصادی فعلی صرف نظر از اینکه حکومت ها در دست احزاب چپ و یا راست باشد حداقل طی ده سال آینده دامنگیر پاره ای از کشورهای اروپایی خواهد بود. گذار از اوضاع بحران جهانی اقتصاد در شرایط فعلی مسأله ای نیست که با رویارویی ایدئولوژیک احزاب و گروه ها قابل حل باشد. آنچه برای کشورهای در حال توسعه اقتصادی و سیاسی قابل توجه است پیآمد انتخابات و تغییر و تحولات متداول در اروپای امروز است. این ثمره آمیزش و آموزش دموکراتیک است که می شود تغییراتی به این اهمیت در سیاست و اقتصاد در کمال نظم و آرامش صورت پذیرد. احترام به عقاید مخالف و تقبل مسؤلیت آنچنان در بافت جوامع اروپایی ریشه دوانده است که هر نوع تغییر و تحول سیاسی و اقتصادی بدون هیچگونه خشونت و درگیری امکان پذیر شده است. تبلور اینگونه رشد سیاسی در کشورهای میزبان برای ما ایرانی هایی که در آرزوی ایرانی آباد، آزاد و دموکراتیک به سر می بریم از اهمیت آموزشی بسیار ویژه ای برخوردار است. پاریس

حمله ۳۰۰ نیروی پلیس به دانشگاه هنر کرج

دیگربان خبرگزاری فارس از حمله ۳۰۰ نیروی پلیس به دانشگاه هنر شهر کرج به منظور اجرای یک حکم قضائی خبر داد که مقاومت ماموران حراست منجر به درگیری میان‌ نیرو‌های انتظامی و امنیتی شد. سعید زاویه٬ نماینده تام‌الاختیار دانشگاه هنر در طرح جامع کرج به این خبرگزاری گفته که نیرو‌های پلیس صبح روز پنجشنبه (۲۸ اردیبهشت) با لودر و بیل مکانیکی وارد محوطه این دانشگاه شدند. آقای زاویه افزوده که نیرو‌های پلیس با حکم دادستانی قصد دیوارکشی به دور زمین متعلق به این دانشگاه را داشتند که با مقاومت نیرو‌های حراست مواجه شدند. وی گفته است: اختلافات ملکی بر سر زمین این دانشگاه سال‌ها است گریبان‌گیر مسئولان دانشگاه و دانشجویان بوده اما متاسفانه تاکنون اقدامی شایسته در اینباره صورت نگرفته است. عضو هیات علمی دانشگاه هنر افزوده است: در چنین شرایط سیاسی که کشور نیازمند آرامش است اقدام نیروی انتظامی و عوامل دادستانی خارج از درایت و تدبیر بوده است. خبرگزاری فارس ساعتی پس از انتشار این خبر با حذف آن٬ متن تعدیل شده و تغییر یافته‌ای از این خبر را منتشر کرد.

انسان یعنی عصیان ,الاهه بقراط

کیهان لندن (همراه با لینک های دیدنی و شنیدنی) اگر فضیلت اعتراض و عصیان در انسان نمی‌بود، هنوز خدایان باستان بر ذهن او حکم می‌راندند. این انسان نیست که عناصری از سرشت خدا و شیطان را در خود حمل می‌کند، بلکه خدا و شیطان هستند که وجوهی از سرشت انسان در آنها تبلور یافته تا بتوان بارِ سنگین تعالی و تباهی را بر شانه تنومند آنها که به پهنای تاریخ است، نهاد. انسان، نیمه سلطه‌جوی خود را در خدا و نیمه عصیان خویش علیه همان سلطه را در شیطان باز آفرید یا باز یافت. سخن تنها بر سر مفاهیم انسان و خدا و شیطان است و نه سوداگران دین و دم و دستگاه‌هایی که زاهدانِ ادیان مختلف، به ویژه ادیان ابراهیمی، برای چاپیدن در این دنیا و آرمیدن (به خیال خود) در آن دنیا اختراع کرده‌اند تا جایی که نه تنها انسان بلکه خدا و شیطان نیز نمی‌دانند از تباهی و تبهکاری آنان به کجا پناه برند. ولیکن قلم در کف دشمن است! این جمله را ممکن است بسیار شنیده باشید ولی ندانید داستانش از شاعر محافظه‌کار و آداب‌دانی است که به درگاه زمینیان و آسمانیان مداحی نیز کرده است و با این همه ممکن بود سرش را نه هفتصد سال پیش بلکه امروز به خاطر سرودن همین قطعه از دست بدهد. سعدی در بوستان، ضمن حکایت سوم در باب عدل و تدبیر و رأی تصویری فرشته‌وار از شیطان به دست می‌دهد که از توطئه انسان علیه خود شکوه می‌کند. با این که بیشترین سخنان سعدی در بوستان و گلستان به امثال و حِکَم تبدیل شده، لیکن این داستان نامتعارف وی با دیوارِ سکوت برخورد کرده است: ندانم کجا دیده‌ام در کتاب که ابلیس را دید شخصی به خواب به بالا صنوبر به دیدن چو حور چو خورشیدش از چهره می‌تافت نور فرا رفت و گفت ای عجب، این تویی؟! فرشته نباشد بدین نیکویی! تو کاین روی داری به حُسنِ قمر چرا در جهانی به زشتی سَمَر [مشهور] چرا نقشبندت در ایوان شاه دژم روی کردست و زشت و تباه شنید این سخن بخت برگشته دیو به زاری برآورد بانگ و غریو که ای نیکبخت، این نه شکل من است ولیکن قلم در کف دشمن است برانداختم بیخ‌شان از بهشت کنونم به کین می‌نگارند زشت! می‌بینید که تحریف پیشینه‌ای به عمر بشر دارد و کسانی که فکر می کنند کلید بهشت را در دست دارند، در این کار متخصص هستند. به تدریج حتا کسانی که باورهای مذهبی قوی دارند، فراموش کردند که شیطان فرشته‌ مقرّب بود، و فرشته هست، و دلیلی ندارد که پس از عصیان، شکل و شمایل‌اش نیز تغییر کند! اما دستگاه‌های عظیمی که مهار باورهای مذهبی مردمان را در دست دارند، بر سر یک چیز توافق داشتند: نه یک فرشته، بلکه بار تباهی‌های انسان را تنها یک ضدفرشته می‌تواند بر دوش کشید! از تعالی به تباهی راستش را بخواهید، این هفته می‌خواستم دور از مسائل سیاسی، درباره هنر و ادبیات درددل کنم. اینکه چقدر عاشق سینما هستم، رابرت دونیرو برای من بهترین هنرپیشه دنیاست، لئوناردو دی کاپریو بر خلاف تصوری که در آغاز می‌رفت چه هنرپیشه بی‌نظیری است و چه فیلم‌های خوبی دارد، و از فیلم‌های هیچکاک بگویم به ویژه روانی با آن نورپردازی و موسیقی عجیب و بازی آنتونی پرکینز که در بُعد سوم با سوفیا لورن هم خوش درخشید و بعد تنزل کرد، و اینکه چقدر از سینمای رایج جمهوری اسلامی بدم می‌آید، اصلا از همه چیز جمهوری اسلامی بدم می‌آید. می‌خواستم بنویسم که ما در شعر و رمان، در نقاشی، خود را در موقعیت‌هایی تجربه می‌کنیم که در زندگی واقعی هرگز امکانش را نمی‌یابیم، و اینکه هیچ پدیده‌ای به اندازه هنر و ادبیات، افقِ دید انسان را گسترش نمی‌دهد. بنیاد عصیان نه در سیاست بلکه در هنر و ادبیات است. دلم می‌خواست بنویسم که تفکر سیاسی بدون تعمق و تأمل در این دو، بی‌بنیه است. بیهوده نیست که حکومت‌های ایدئولوژیک به محض استقرار تلاش می‌کنند آنها را به یوغ کشیده و به بوق تبلیغاتی خود تبدیل سازند. می‌خواستم بنویسم که موسیقی از همه نوع و از همه جهان را دوست دارم و فکر می‌کنم انسان در شرایط و موقعیت‌های مختلف به همه آنها نیاز دارد. از سالها پیش نواری دارم که به دهان کجی در برابر روشنفکران کلیشه‌ای رویش نوشته‌ام آهنگ‌های مبتذل ! البته بدون آنکه تعریف واحدی درباره ابتذال وجود داشته باشد. بعد به این نتیجه رسیدم حتا در برخی موارد وقتی از میان آنچه مبتذل نامیده می‌شود، گزینش می‌کنیم، دیگر مبتذل به نظر نمی‌رسد! به موزه‌ها نگاه کنید و به آثار مستندی که درباره همه چیز ساخته می‌شود. مگر نه این است که ابتذال نیز جزو فرهنگ جوامع است و نوعی بیان به شمار می‌رود؟ ابتذال بخشی از مستندِ جامعه و انسان است. منظورم این است که لازم نیست کسی دماغ‌اش را در تکبر و فخرفروشی به آنچه که معلوم نیست در کدام دادگاه حکم ابتذال اش صادر شده، بالا بگیرد! با این همه، موسیقی کلاسیک غرب را اوج تعالی احساسات انسانی می‌دانم که به نظر من در آثار باخ به تکامل می‌رسد تا در دیگران پخش شود و هر یک به نوعی این تعالی را به ترنّم در آورد. چقدر موسیقی آذربایجانی را دوست دارم. دوران دانشجویی‌ام آکنده از صدای بلبل و اپراهای آذری بود. و محمد دنیوی خودمان و شوپه‌اش ، خواننده ساروی که سالها پیش درگذشت. می‌خواستم بنویسم ضربآهنگ کوبنده و مداوم و نفس‌گیر موسیقی تکنو را هم دوست دارم و می‌توانم با آن پای بکوبم! شاید هیچ نوع موسیقی مدرن مانند تکنو که در آلمان، مهد موسیقی و فلسفه، متولد شده است نتواند شتاب بی‌امان جهان امروز و تناقضات و عصیان آن را بیان کند. موسیقی رَپ نیز همین عصیان در قالب واژه‌هاست. وقتی اِمینم خواننده رَپ آمریکایی در نخستین سال‌های قرن بیست و یکم مسائل اجتماعی و خانوادگی را با بی‌پروایی فریاد می‌زد، به نظر می‌رسید نسل جدید زبان دیگری برای شناخت و بیان دنیا یافته است. همان زمان هم، نه مذهبی‌ها بلکه گروهی از زنان و همجنس‌گرایان علیه او شوریدند که بر ضد آنان می‌خواند! ولی اگر اینان برابری می‌خواهند، باید این را هم بدانند که بخشی از این برابری یعنی همین که مانند دیگرانی که با آنها برابر می‌شوند، مورد نقد تیز و طنز کوبنده قرار بگیرند! من این طور فکر می‌کنم. باری، رَپ فرزند خلف نسل هیپی‌ها و جانیس جاپلین است که چهل سال پیش در گریه کن، عزیزم! عاجزانه فرزندی را که خود نداشت، به بازگشت و به خانه فرا می‌خواند و می‌دانست که بازگشتی در کار نیست و مادر و خانه به سرعت به همه زمین و همه جهان تبدیل می‌شود. می‌خواستم بنویسم در آن سال‌های دور عکس‌ و صفحه عارف را جمع می‌کردم و هنوز هم صدا و ترانه‌هایش را دوست دارم و ترانه‌های بی‌همتای گوگوش را تا همین امروز و فردا. سالها بعد فهمیدم چقدر رقص را نیز دوست می‌دارم. می‌بینید که حتا بدون در نظر گرفتن مسائل سیاسی، با همه این چیزهایی که دوست دارم، دلیل بد آمدنم از جمهوری اسلامی بیشتر روشن می‌شود. ولی موضوع شاهین نجفی و آی نقی! پیش آمد و من نمی‌توانستم آن را نادیده بگیرم. باید با پیش کشیدن موضوع انسان و خدا و شیطان به کسانی که به نام سبز و سیاه و رنگ‌های دیگر فتوای نکوهش (در دفاع از اعتقادات مردم ) و فتوای قتل (در دفاع از اعتقادات خود) صادر می‌کنند، یادآوری کنم: اگر فضیلت اعتراض و عصیان در انسان نمی‌بود، هنوز خدایان باستان بر ذهن او حکم می‌راندند! مگر نه اینکه هر دین، به نوبه خود اعتراض و عصیانی بود که خواه ناخواه در برابر دین رایج پیش از خود قرار می‌گرفت؟! فرقه‌های اسلامی، از جمله شیعه، نیز علیه مذاهب حاکم شکل گرفتند. همان امامانی که شما برایشان بر سر و سینه خود می‌کوبید، ظاهرا به پشتوانه اعتراض و عصیان خود بود که در میان شما اعتبار کسب کردند! چرا فکر می‌کنید زبان و اندیشه با شما باید به پایان برسد و هر آنچه اعتقادات شما را قلقلک دهد، مستحق مجازات و نابودی است؟! این تکبر بیجا از کجا می‌آید؟! شما می‌توانید یک اثر را بپسندید یا نپسندید. ولی حق ندارید حکم به نابودی آن و سازنده‌اش بدهید و فتواهای مذهبی و سیاسی صادر کنید! هیچ تقدسی در وجود و اعتقادات هیچ کسی وجود ندارد که نتوان آن را به نقد و به طنز کشید. ولی این هفته هم نشد که درباره سیاست ننوشت! پس حالا که نشد، بگذارید این را هم بگویم که با شکست دموکراسی دینی ظاهرا مخترعانش خواب دموکراسی ایرانی برای ما دیده‌اند! اگر انسان در یک مفهوم کلی و تاریخی یعنی عصیان، اما افراد انسانی ظاهرا معانی دیگری دارند که هر چه کشف‌شان می‌کنید، باز هم تمامی ندارد! آیا این افراد خود را برای تابستان 92 آماده می‌کنند و می‌خواهند جغجغه افتخارات ملی را از دست احمدی نژاد و طرفدارانش در آورند؟ 10 مه 2012 ------------------------------------------------------------ *افسوس که نمی‌شود در یک نوشته کوتاه از بسیاری هنرمندان و آثارشان نام برد. از چندین ماه پیش یک صفحه فیلم و موسیقی نیز در فیس بوک باز کرده‌ام که برخی آثار را برای علاقمندان به اشتراک می‌گذارم، به نشانی زیر: http://www.facebook.com/pages/%D8%A7%D9%84%D9%81%D8%A8-alefbe/328673653836484?sk=wall لینک های مربوط به این نوشته: *شاهین نجفی: آی، نقی! http://www.youtube.com/watch?v=4rDXhjIN030 *ترانه مازندرانی شوپه از محمد دنیوی: http://www.youtube.com/watch?v=NbubcyVx02w&feature=related *بهترین های عارف: http://www.youtube.com/watch?v=s1E77gaFZN0&feature=related * هیاهو از گوگوش: http://www.youtube.com/watch?v=5aufDsLu8yY *قطعه ای از اپرای کوراوغلی اثر عزیر حاجی بیکف اف با صدای بولبول (مرتضی ممداف): http://www.youtube.com/watch?v=NmdTBT0eCsY * سِوگِلی جانان یکی از مشهورترین ترانه های بولبول (مرتضی ممداف): http://www.youtube.com/watch?v=ohUiHalTYis&feature=related *جانیس جاپلین: گریه کن، عزیزم! جانیس جاپلین از معدود خوانندگان سفیدپوست که می‌توانست بلوز بخواند، به باشگاه 27 ساله ها یعنی خوانندگانی که در این سن عمدتا بر اثر مصرف مواد مخدر و خودکشی درگذشتند تعلق دارد، مانند جیمی هندریکس، جیم موریسون، کورت کوبن و اخیرا اِمی واینهاوس. http://www.youtube.com/watch?v=JjD4eWEUgMM *اِمینم و دو رپ از او: The way I am و Kim http://www.youtube.com/watch?v=o8UzraxMBaw http://www.youtube.com/watch?v=9ZLFC2T4U34&feature=related *موسیقی تکنو http://www.youtube.com/watch?v=fwC9HB-vHyc&feature=list_related&playnext=1&list=AL94UKMTqg-9AR544knc_AVUCDcqwGGcsm *قطعه ای مشهور از باخ: http://www.youtube.com/watch?v=S25tlrvqP_8 * توکاتا یکی از مشهورترین قطعات باخ برای ارگ است که شاید با گیتارش را نشنیده باشید: http://www.youtube.com/watch?v=xdEAccE7BMs *بهترین های رابرت دو نیرو: http://www.youtube.com/watch?v=SL9tcBQkXpE *پیش پرده فیلم شاتر آیلند با شرکت لئوناردو دی کاپریو: http://www.youtube.com/watch?v=5iaYLCiq5RM *پیش پرده فیلم Total Eclipse درباره زندگی آرتور رِمبو غزلسرای عاصی و ماجراجوی قرن نوزدهم فرانسه که بهترین‌های خود را تا 18 سالگی سرود و در 37 سالگی پس از بازگشت از سومالی بر اثر بیماری سرطان استخوان درگذشت: http://www.youtube.com/watch?v=tO70ErMaCjQ *پیش پرده فیلم روانی- پسایکو از هیچکاک: http://www.youtube.com/watch?v=NG3-GlvKPcg شاهین نجفی: آی، نقی! ترانه مازندرانی شوپه از محمد دنیوی بهترین های عارف هیاهو از گوگوش قطعه ای از اپرای کوراوغلی اثر عزیر حاجی بیکف با صدای بولبول (مرتضی ممداف) سِوگِلی جانان یکی از مشهورترین ترانه های بولبول (مرتضی ممداف) جانیس جاپلین: گریه کن، عزیزم! اِمینم The way I am اِمینم Kim موسیقی تکنو قطعه ای مشهور از باخ توکاتا یکی ازمشهورترین قطعات باخ برای ارگ است که شاید با گیتارش را نشنیده باشید بهترین های رابرت دو نیرو پیش پرده فیلم شاتر آیلند با شرکت لئوناردو دی کاپریو پیش پرده فیلم Total Eclipse درباره زندگی آرتور ریمبو غزلسرای عاصی و ماجراجوی قرن نوزدهم فرانسه پیش پرده فیلم روانی- پسایکو از هیچکاک

اینجا جمهوری اسلامی ایران است ...! یک عدد کلیه به فروش می رسد

گاهی وقتی می‌شنویم یک نفر کلیه‌اش را برای فروش گذاشته، کلی توی دلمان به او بد و بیراه می‌گوییم و مدام به این و آن می‌گوییم: "می‌بینی چه دوره و زمانه‌ای شده، مردم به خودشان هم رحم نمی‌کنند؛ خوشی زده زیر دلشان؛ نمی‌دانند چکار کنند، کلیه‌شان را می‌فروشند." بعد هم به خودمان می‌بالیم که عجب آدم‌های خوبی هستیم که فکرمان اصلا به طرف این چیزها نمی‌رود و برای به دست آوردن پول، دست به چنین کارهایی نمی‌زنیم. حتی یکبار به خودمان تلنگر نمی‌زنیم که چرا یک نفر باید از خیر کلیه کوچولوی دوست داشتنی‌اش بگذرد. فکر نمی‌کنیم که وقتی انجام چنین کاری برای ما سخت است، خوب برای او که کلیه‌اش را می‌فروشد هم سخت است؛ این همه سختی کشیدن به خاطر چیست؟ به گزارش خبرنگار ایسنا، منطقه خوزستان، معمولا وقتی افراد می‌خواهند ازدواج کنند، خوشحال هستند؛ سر و سامان می‌گیرند و از بلاتکلیفی راحت می‌شوند؛ آرامش آنها بیشتر می‌شود؛ ولی انگار بعضی‌ها نمی‌خواهند این خوشحالی‌ها دوام داشته باشد. می‌خواهم درباره "حامد" بگویم؛ او که یک روز نشست و با خودش فکر کرد که باید زن بگیرد و مثل بقیه جوان‌های هم سن و سال خودش زندگی تشکیل بدهد و در نتیجه ازدواج کرد، ولی حالا به نظر نمی‌رسد حامد از ازدواجش خوشحال باشد. وقتی شنید باید یخچال "سایدبای ساید" بخرد، یا اجاق گاز گران قیمت و به قول مادر زنش، "چشم درآر" بخرد، وقتی شنید باید عروسی‌اش مجلل باشد و توی بهترین تالار شهر؛ حتما توی ذوقش خورد؛ حتما خانه و ماشین هم ضمیمه این‌ لیست بلندبالا بوده است. خوب عروس است، حق دارد، آرزو دارد؛ ولی به چه قیمتی؟ به قیمت فروش کلیه‌اش؟ به قیمت از دست دادن عضوی از بدن؟ حتما با خودش فکر کرده که طلاق بگیرد و خودش را از دست این هزینه‌ها راحت کند، ولی مهریه ۱۰۰۰ سکه‌ای کاملا راه جدایی را بسته و فقط باید پول عروسی را جور کند. شاید حامد هیچ وقت فکر نمی‌کرد که زن گرفتن اینقدر دردسر داشته باشد. نمی‌دانم وجود یخچال "سایدبای ساید" و تلوزیون LCD و انواع کالای‌های گران قیمت می‌توانند جای کلیه حامد را بگیرند؟ حامد دلش نمی‌خواهد برای گرفتن پول به کسی رو بزند؛ شاید هم می‌خواهد، ولی می‌داند جواب مثبت نمی‌گیرد، پس کاری نمی‌کند؛ تنها امیدش شده همین یک کلیه. ۱۲ میلیون تومان روی آن قیمت گذاشته؛ دقیقا همان مقداری که برای خرج عروسی و تهیه لوازم زندگی مشترک احتیاج دارد. به کسی هم نگفته که چنین قصدی دارد. نمی‌دانم باید دعا کنم برای کلیه‌اش مشتری پیدا شود یا نه. نمی‌دانم سارا توی زندگی چقدر سختی کشیده؛ پدر ندارد تا مثل من و خیلی از دانشجوهای دیگر خرج تحصیل را بدهد. دوبار رفته دانشگاه و هربار به خاطر مشکلات مالی انصراف داده، حالا هم به این نتیجه رسیده که تنها راه، فروش کلیه است. فقط ۲۱ سال دارد و برای او خیلی زود است که به این مسایل فکر کند، ولی به هر حال سارا در این سن رسیده که کلیه‌اش را حراج کند! نمی‌دانم بعدها که ازدواج کرد و خواست مادر شود برایش مشکلی ایجاد می‌شود یا نه؟ این سوال را از او می‌پرسم و می‌گوید: "می‌دانم، ولی می‌خواهم تا ته این خط بروم! نمی‌دانم انتهای این خط کجاست و نمی‌خواهم که بدانم." سارا درس خواندن را دوست دارد و تا حالا هم تنها درس خوانده و کار دیگری بلد نیست که بتواند از آن طریق درآمدی داشته باشد. نمی‌دانم پدر سارا اگر بشوند که دخترش برای تامین هزینه‌های دانشگاه قصد دارد کلیه‌اش را بفروشد چه حسی پیدا می‌کند؟ خوشحال می‌شود که بالاخره هزینه تحصیل دخترش تامین شده و یا نگران سلامتی او می‌شود؟ نمی‌دانم چرا انگار هیچ کس افرادی مثل سارا را نمی‌بینند؛ شاید هم نمی‌خواهند ببینند. دوست ندارم جای تو باشم مسعود! وقتی طلبکارها با یک عالمه چک برگشتی آمدند جلوی خانه‌ات و زن و بچه‌ات را تهدید کردند؛ وقتی همسرت زنگ می‌زند و به تو می‌گوید که چطور آبرویت را توی کوچه و خیابان بردند و به تو تهمت دزدی زدند، چه حالی شدی؟ ریختی به هم؟ به همه رو زدی شاید کسی کمک کند و مشکل حل شود، ولی نشد که نشد. حتما فکرت پیش پسرخاله‌ات بود که با اطمینان پولت را به او سپردی و او رفت؛ رفت که رفت. حالا تو مانده‌ای و طلبکارها. چاره‌ای نماند؛ مجبور ‌شدی آگهی بزنی و کلیه‌ات را بگذاری برای فروش؛ آن هم برای پرداخت قرض و حفظ آبرو. وقتی داشتی آگهی را می‌نوشتی حتما یاد این هم افتادی که ۱۵ بار رفتی و خون اهدا کردی و گفتی در راه خدا. به این هم فکر کردی که دوست داشتی اگر روزی خواستی کلیه‌ات را بدهی، آن را به بیماری که نیاز دارد اهدا کنی، ولی انگار تقدیر چیز دیگری خواسته و حالا تو اینجایی؛ در جایگاه یک فروشنده کلیه! به خانواده‌ات هم نگفتی که ناراحت نشوند و از این بیشتر نگران گرفتاری‌های تو نباشند. خیلی سخت است که مادرت توی بیمارستان باشد و با درد، شب را روز کند. خیلی سخت است وقتی می‌روی خانه و سلام می‌کنی، مادر جواب سلام تو را ندهد؛ نباشد که بدهد! روی تخت بیمارستان باشد و با درد، شب را روز کند. هر روز به او سر بزنی و ببینی که دارد آب می‌شود و تو هیچ کاری نمی‌توانی بکنی. هر روز به خودت ناسزا بگویی که چرا آنقدر پول ندارم که مادرم را نجات بدهم. آخرش خودت و خواهرت می‌نشینید و تصمیم می‌گیرید؛ جان مادرتان را می‌خرید، آن هم به ازاء کلیه‌تان. می‌گویید: "وقتی مادر بفهمد حتما ناراحت می‌شود، ولی اصلا مهم نیست، مهم این است که مادر داخل خانه باشد و روشنی بدهد، امید بدهد؛ باشد و زیر سایه‌اش زندگی کنیم. مهم این است که باشد و مادری کند." به این ترتیب "مریم" می‌آید و آگهی فروش کلیه خودش و خواهرش را توی اینترنت منتشر می‌کند. مریم فقط ۲۵ سال دارد و خواهرش دو سال از خودش کوچکتر است. حالا این دو خواهر اهوازی منتظر نشسته‌اند تا تلفن زنگ بزند و مشتری قیمت بدهد؛ برای آنها مهم نیست که کلیه‌ها را چند بفروشند؛ فقط هزینه عمل مادر باید تامین شود. "وقتی می‌بینی شوهرت ۴۰۰ میلیون تومان بدهکار است، چه می‌توانی بکنی؟ دست روی دست بگذاری تا شوهرت را ببرند زندان؟" این‌ پاسخ "فاطمه" است، وقتی از او می‌پرسم که چرا کلیه‌اش را برای فروش گذاشته. ناراحت است، خیلی ناراحت. نمی‌توانم او را درک کنم. حتما زندگی‌اش را دوست دارد، شوهرش را دوست دارد. می‌گوید: "به دلایلی شوهرم مجبور شد از افرادی زیادی قرض بگیرد؛ تقصیر خودش نبود، برایش مشکل درست کردند. تا حالا توانسته‌ایم پول را جور کنیم، فقط مانده ٣۰ میلیون تومان که آن هم اگر کلیه‌هایمان را بفروشیم درست می‌شود و از دست هرچه طلبکار و قرض و قوله است، راحت می‌شویم. کلیه‌ام را می‌دهم، در ازای زندگی مشترکمان." راست می‌گوید؛ راحت می‌شوند، ولی قیمت این راحتی خیلی گران است؛ به این راحتی‌ها به دست نمی‌آید. یک روز برایت اتفاقی می‌افتد که به کسی نمی‌گویی؛ بین خودت و خدا نگهش می‌داری، ولی با خدا یک عهد می‌بندی؛ یک عهد بزرگ. بعد منتظر می‌نشینی تا زمانش برسد و عهد خود را عملی کنی. استوار پای عهد خود ایستاده‌ای و هیچ چیز و هیچ کس نمی‌تواند تو را منصرف کند. وقتی شرایط فراهم شد، می‌روی و آگهی می‌زنی که "من مرتضی، ۲۶ ساله، کاملا سالم، می‌خواهم کلیه‌ام را به کسی که واقعا نیازمند است، اهدا کنم. گروه خونی O+ هر جای ایران هم که باشد، می‌آیم." نمی‌دانم زمانی که این آگهی را نوشتی چه حسی داشتی. نمی‌دانم با خدای خودت چه عهدی بستی که بابت آن عهد چنین کاری می‌کنی. راستش منتظر دیدن هر نوع آگهی بودم، به جز این آگهی. فهم این موضوع برای ذهن من دشوار است. دلم می‌خواهد باور کنم، ولی نمی‌توانم. زمانی که گفتی عازم مشهد هستی و می‌روی تا به پدر و نان‌آور یک خانواده که حالا به خاطر دیالیز نمی‌تواند کار کند، کلیه‌ات را اهدا کنی، تازه باورم شد که راست می‌گویی. نمی‌دانم شاید تو خیلی مرفه هستی که بابت دادن کلیه‌ات حتی یک ریال هم نمی‌خواهی؛ شاید هم تو در دنیای دیگری سیر می‌کنی که من و امثال من از آن بی‌خبرند؛ دنیایی که مردانگی هنوز توی رگهایش جریان دارد. توی دنیای مادی ما که چنین چیزی ممکن نیست؛ می‌دانم که به مشکلات بعد از اهدا کلیه هم فکر کرده‌ای. داغ می‌شوی وقتی پای حرفهای این افراد می‌نشینی؛ جوش می‌آوری. حس می‌کنی اکسیژن هوا ناگهان تخلیه شده و هیچ راهی برای نفس کشیدن نداری. انگار زمین و زمان به هم ریخته. دلت برای کلیه‌ات تنگ می‌شود و دست می‌گذاری گوشه پایین قفسه سینه‌ات. کلیه‌هایت را لمس می‌کنی و خیالت راحت می‌شود که سر جایشان هستند، ولی حامد، سارا، مسعود و فاطمه را فراموش نکنیم؛ حقیقت همین است که می‌بینی؛ در همین همسایگی ما چند نفر کمک می‌خواهند و خودشان را به آب و آتش می‌زنند که فردی پیدا شود و به آنها کمک کند تا مشکل آنها حل شود. همین نزدیکی‌ها پدری شرمنده دخترش شده و مادری کنج بیمارستانی خوابیده و محتاج تنها چند هزار تومان پول درمان است؛ ولی انگار همه چیز عادی شده و درد و رنج مردم، مال مردم است، نه مال ما. وقتی از نزدیک می‌بینی کسی مشکلی دارد و برای حل آن مشکل راضی می‌شود عضوی از بدن خود را حراج کند، تازه می‌فهمی آگهی فروش کلیه یعنی چه؟ دل بزرگی می‌خواهد نوشتن این آگهی. در همین نزدیکی‌ها، توی همین شهر شلوغ و رنگارنگ، مردمی هستند که برای مرهم گذاشتن روی دردها، از جان هزینه می‌کنند. طیبه رفیعی، خبرنگار ایسنا، منطقه خوزستان

عسکر اولادی میلیارد، با سیلی صورت خود را سرخ نگه می دارد

اسدالله عسکر اولادی که پیشر گفته بود به میلیاردر بودن خود می بالد، اینک خود را آدم ساده‌ای از کسبه جزء تهران معرفی می‌کند که صورت‌اش را با سیلی سرخ نگاه می‌دارد، وی یکی از مشهورترین گفتارهای نهج‌البلاغه یعنی ما رایت نعمه موفوره الا و فی جانبها حق مضیع را انکار می‌کند و دارا بودن را یک ارزش معرفی می‌ داند. اسدالله عسگراولادی از برجسته‌ترین و ثروتمندترین بازرگانان ایرانی، معروف‌ترین صادرکننده خشکبار ایران، عضو اتاق بازرگانی و صنایع و معادن ایران در تمام دوران پس از انقلاب است. وی رئیس اتاق بازگانی ایران و چین که تجربه‌ای ۵۸ ساله در تجارت دارد در گفت‌وگو با روزنامه جوان به سؤالات خبرنگار این روزنامه حول فقر و غنا و عدالت اجتماعی تفسیرهای خاصی از این کلید‌واژه‌های گفتمانی کرده است. برادر حبیب الله عسکر اولادی نظام بانکی کشور را اسلامی نمی داند و می گوید: از لحاظ شرعی به پولی که از بانک ها می گیرم، اشکال وارد و آن را نزول می دانم! نه می گیرم، نه می دهم. او که از منتقدان جدی سیاستهای اقتصادی احمدی نژاد است می گوید: برخی افراد در جایگاه‌هایی قرار گرفته‌اند که زرنگی می‌کنند و رانت‌هایشان از دید ناظران دولتی و قضایی مخفی می‌ماند؛ برخی پولشویی‌ها، فرار از مالیات‌ها و روابط ناسالم دولت با بخش خصوصی در همین وضعیت پیش می‌آید که منجر به بی‌عدالتی می‌شود. بنابراین، برای برقراری عدالت اجتماعی، دولت‌ها باید ترتیبی بدهند که درآمد‌ها عادلانه توزیع شود. عسکراولادی با انتقاد از اجرای طرح هدفمندی یارانه ها افزود: خیلی صریح بگویم؛ ریشه مشکل به اینجا بر می‌گردد که دولت‌ها به جای ایجاد اشتغال برای اقشار پایین، بیشتر به فکر حکومت کردن بر آن‌ها هستند؛ سیاسی هم صحبت نمی‌کنم، بلکه تخصصی و بر اساس تجربه حرف می‌زنم؛ مثلاً ببینید، امروز به جای پول دادن به افراد ضعیف جامعه به عنوان یارانه ، باید برای آن‌ها شغل ایجاد کنیم چون از این مسئله غافل بوده‌ایم، عده‌ای هشتشان گرو نُه‌شان است؛ البته بیکاری باعث انحرافات دیگری هم می‌شود. بنابراین دولت‌ها وظیفه دارند که شغل برای افراد ایجاد کنند. وی با انکار یکی از احادیث حضرت علی می گوید: فرمایش حضرت امیر (ع) این است که مواظب حلال و حرام زندگیت باش. اصلاً چنین فرمایشی وجود ندارد! من ۱۰ بار نهج البلاغه را خوانده‌ام، چنین چیزی در آن نبود، شما اگر پیدا کردید، بگویید که در کدام فراز است؛ این‌ها ساخته کمونیست‌ها یا کمونیست‌های وطنی است! ایشان مرز ارزش‌ها را حلال و حرام دانسته‌اند، نه اینکه اگر ثروتی انباشته شد، در کنار آن حقی از بین رفته است. وی ادامه داد: پس عدالت اجتماعی باید در توزیع عادلانه ثروت دیده شود؛ مثلاً اگر وزیری از مسئولیتش کنار می‌رود و می‌گویند ثروتش بالای ۲۰۰ میلیارد تومان است، باید از او پرسید که از کجا آورده است؟! چون در کنار او کارگرش با ۳۰۰ هزار تومان زندگی می‌کند؛ این‌ها با هم جور در نمی‌آید و اندیشمندان ما خیلی باید روی این مسئله وقت بگذارند. عسکر اولادی با اشاره به کمک های مردمی در طول جنگ گفت: به شرط رعایت مرز حلال و حرام، داشتن و دارا بودن ضد ارزش نیست، بلکه خودِ ارزش است؛ ببینید، وقتی عراق حمله کرد و جنگ شروع شد، دارایی دولت حدود ۱۳۵ میلیارد دلار بود، اما آمار‌ها نشان می‌دهد که در آن سال‌ها، یک هزار میلیارد دلار از خانه‌های مردم بیرون آمد تا جنگ اداره شد! حالا اگر ما ملت فقیری بودیم و چیزی نداشتیم، ۱۳۵ میلیارد دلار دولت به چه دردی می‌خورد؟! پس، ثروت نباید ضد‌ارزش تلقی شود. وی مدعی شد: من آدم ثروتمندی به آن معنا نیستم، خودم را ثروتمند نشان می‌دهم! یعنی سعی می‌کنم صورتم را با سیلی سرخ نگه دارم، این شایعاتی هم که درباره ثروتمند بودن من هست، دروغ است! من مستغنی هستم، نه ثروتمند. حدود ۶۰ سال پیش سفری داشتم به یکی از کشورهای خارجی. در آنجا در پای یک ساختمان عظیم، سه جمله از صاحب آنکه یک سرمایه دار کلان بود، نوشته شده بود: در کارم موفق شدم، چون زود‌تر از دیگران مطلع شدم، زود‌تر از دیگران تصمیم گرفتم و زود‌تر از دیگران اجرا کردم ؛ من سه اصل دیگر را به آن سه اصل اضافه کردم؛ خدا را ناظر بر اعمالم می‌دانم، به حقوق دیگران احترام می‌گذارم و دست اندازی نمی‌کنم، در کارم صداقت دارم. عسکر اولادی ادعا کرد: من به عمد خودم را بزرگ نشان می‌دهم که بگویم تاجر موفقی هستم، شاید هم اشتباه می‌کنم؛ در صورتی که کل اموال من در تهران یک خانه، یک انبار و یک دفتر است، در دماوند هم یک باغ دارم و در جاهایی مثل کرمان و رفسنجان هم که مراکز کارم هستند، یک انبار دارم؛ همین! ولی انعکاسش این است که خیلی دارم، اما باور کنید که اینطور نیست!

فعالان ملی-مذهبی به آیت‌الله خامنه‌ای: برای مصالح کشور زندانیان را آزاد کنید

پنج فعال کهنه‌کار ملی- مذهبی، در نامه‌ای سرگشاده به آیت‌الله خامنه‌ای از وی درخواست کرده‌اند به خاطر مصالح کشور دستور آزادی زندانیان سیاسی، به ویژه افراد بیمار، را صادر کند. به گزارش وب‌سایت کلمه، احمد صدر حاج سیدجوادی، حسین شاه حسینی، اعظم طالقانی، محمد بسته‌نگار و نظام‌الدین قهاری با اشاره به سوابق خود در قبل از انقلاب شرایط خطیر کنونی را یادآور شده و از آیت‌الله خامنه‌ای خواسته‌اند به خاطر مصالح کشور دستور آزادی زندانیان سیاسی را صادر کند. این فعالان ملی و مذهبی می‌نویسند: در چند سال گذشته برخوردهای تحدیدکننده‌ای به فعالان حوزه سیاست، فرهنگی، دانشجویی، کارگری، رسانه‌ای و شده و در یک سال گذشته نیز تشدید گردیده است. بطوری که در مراسم تشییع جنازه شادروان مهندس سحابی، منجر به شهادت دختر ایشان، هاله سحابی و متعاقب آن آقای هدی صابر در زندان گردید. بازداشت فعالان فرهنگی، سیاسی و از جمله آقایان محمد توسلی، سعید مدنی، مسعود پدرام ، علیرضا رجایی و بسیاری از شخصیت‌ها دیگر مواردی است که نویسندگان این نامه به آن متذکر شده‌اند. پنج فعال ملی- مذهبی به بازداشت نرگس محمدی هم اشاره کرده و نسبت به سرنوشت این فعال حقوق بشر ابراز نگرانی کرده‌اند. نویسندگان این نامه تاکید می‌کنند که خبرهای موثق حاکی از این است که نرگس محمدی مجدداً دچار فلج عضلانی شده و می‌نویسند: دو فرزند خردسال او در غیبت پدر که علیرغم فعالیت‌های مسالمت‌آمیز قانون سیاسی، ۱۴ سال زندان جمهوری اسلامی را تحمل کرده و هم‌اکنون از روی اجبار درخارج از کشور به سر می‌برد و هیچوقت از قانون‌گرایی و اصلاح‌طلبی عدول نکرده است. در شرایط خاص کودکانه خود بسر می‌برند. این پنج فعال کهنه‌کار ملی-مذهبی در پایان خطاب به رهبر جمهوری اسلامی می‌نویسند: درخواست دستور مستقیم جنابعالی برای استخلاص و آزادی کلیه شخصیت‌های زندانی به‌ویژه افراد بیمار باتوجه به مصالح کشور و جلوگیری از تهدید امنیت ملی و رعایت حقوق بشر و حقوق شهروندی آنها را داریم.

مرگ ناگهانی یکی دیگر از سرداران سپاه؛ فوت ده فرمانده دوران جنگ در کمتر از یک سال

جـــرس: به گزارش رسانه ها، یکی دیگر از فرماندهان سابق سپاه، براثر ایست قلبی درگذشت. به گزارش فارس، محمدمهدی قاصدی، از مسئولین ارشد قرارگاه کربلا و جانباز دوران جنگ بود که سه‌شنبه در اثر سکته قلبی در محل کار خود درگذشت. بر اساس گزارش ها، قاصدی در زمان جنگ مسئولیت‌های مهمی از جمله حمل و نقل پل بعثت از اهواز به فاو و قطعات عظیم پل خیبر را برعهده داشته و پس از پایان جنگ نیز مدتی در پاکستان به سر می برده است. دو هفته پیش نیز، احمد منصوری، درگذشت، که بنا به گزا رش رسانه ها، نهمین سرداری بود که طی سال گذشته تاکنون فوت کرده است. سرتیپ دوم پاسدار مرحوم احمد منصوری، معاون سابق آموزش نمایندگی ولی فقیه، ۱۶ اردیبهشت ماه به دلیل عارضه قلبی فوت کرد. طی زمستان سال گذشته نیز، وفا غفاریان٬ عباس مهری٬ احمد سیاف‌زاده و منصور ترکان، چهار فرمانده سابق سپاه پاسداران همگی در اوایل پنجاه سالگی خود به فاصله چند روز در گذشتند. چندی پیش تر از آنان نیز، سردار سرتیپ پاسدار سیدمحمد علی موسوی، معاون اطلاعات نیروی زمینی سپاه در ۴۷ سالگی به نحو مشکوکی درگذشت. سال گذشته همچنین خبر از تصادف جاده‌ای سه سردار سپاه در رسانه‌ها اعلام شد، که طبق گزارش ها، سرهنگ پاسدار سیدعلی شادمهر و دو تن از همراهان آنان از فرماندهان جنگ پس از بازگشت از یک ماموریت در خراسان کشته شدند.

قیمتهای سر به فلک کشیده حتی در فحشاء: تا سقف 200 هزار تومان

بارتاب : بی شک در جامعه ما اجرای طرح هایی همچون توزیع درآمد کلان کشور در قالب پرداخت های بسیار خرد و به طور مساوی نمی تواند باعث بهبود وضعیت اقتصادی هیچ گروهی شود، علی الخصوص که با برداشتن یارانه های سوخت، گندم، برق، گاز و... عملاً آنچه به هر خانواده ای تحمیل می شود بیش از پرداختی به خانواده است و البته لابد به قول یکی از مسئولان محترم قرار نبوده با اجرای هدفمندی به پیک نیک برویم و این فشارها کاملاً طبیعی است اما این فشارهای طبیعی تا چه سطحی و چه مقطع زمانی قرار است افزایش یابد، تنها مسئولان محترم دولتی می دانند. در این میان آنچه بیش از هر مسئله ای حائز اهمیت است، فشارهایی است که به طبقات متوسط و مستضعف وارد می شود و عملاً این عده فقیرتر می شوند، چرا که اصولاً افزایش هزینه های اخیر برای طبقه مرفه کشورمان (حدود 10 الی 15 درصد) نه تنها باعث نزدیک شدن تراز اقتصادی شان به طبقات پایین تر نمی شود، بلکه با توجه به آنکه بخش اعظم این طیف مستقیم یا غیرمستقیم در واردات، تولید یا توزیع کلان کالاهای اساسی کشور نقش دارند، با افزایش تورم (به شرط دقت در سرمایه گذاری) سرمایه هایشان متناسب با میزان تورم افزایش یافته و اتفاقاً از این وضع استقبال می کنند، به خصوص طیفی که تولیدکننده نیز تلقی نمی شود و بخش معتنابهی از ثروتش محصول واردات از شرق آسیا است. آنچه مشخص است، زنجیره افزایش قیمت ها به شکل پیاپی تعریف می شود و نمی توان به عنوان نمونه با افزایش بنزین و سایر سوخت ها در مرحله دوم هدفمندی، توقع داشت قیمت سایر کالاها که یکی از ساده ترین متغیرها بر آن، افزایش طبیعی هزینه حمل و نقل کالاهاست، دستخوش تغییر نشود و این زنجیره فراگیر حلقه حلقه تا سیاه ترین و زیرزمینی ترین مشاغل کشور تسری می یابد و حتی در مشاغلی که هزینه حمل و نقل کمترین تاثیر را بر آنها دارد، نیز نمایان می شود! موضوع دقیقاً فحشا است که پیش از این به بازخوانی شکل گیری نوع تازه اش برای یک طبقه خاص اجتماعی تحت عنوان مردان فاحشه سخن به میان آورده شد و این بار بناست طیف قدیمی تر این فحشا که در میان زنان قرار دارد و گروه زنان فاحشه را تشکیل می دهد مورد بررسی قرار گیرد. اما علی رغم بررسی های خبرنگار بازتاب ، این مطلب آنچنان که زمینه اش فراهم است وسعت نمی یابد و به جای بیان برخی جزئیات، با کلی گویی از کنار ماجرا عبور می شود، چرا که هدف این مطلب تلنگری به مسئولان است تا آثار تورمی که بزرگان بر کنترلش تاکید دارند و هنوز کنترل نشده، بالاخره مهار شود و یک طبقه به این شغل روی نیاورده و یا حداقل حرفه شبانه روزی شان نباشد. بنابر بررسی های به عمل آمده، هرچند نمی توان به واسطه عدم ارائه آمار صحیح و همچنین نظرخواهی از چند نفر درباره رشد کمی و کیفی این حرفه متاثرکننده و سیاه نظر کارشناسی دقیقی داد، اما بر اساس پرس و جوهای خبرنگار بازتاب که با توجه به جو موجود با محدودیت هایی مشابه آمارگیری درباره روابط نامشروع و آمار نزدیک به واقعیت روبروست، قطعاً کاملاً دقیق نیست و در یک برآورد کلی مورد ارزیابی قرار گرفته، فحشا در 6 سال اخیر کاهش نیافته، اما در عین حال که تکثر این قبیل اشخاص رشد مثبت داشته (بنابر اظهارات برخی از این گروه و بررسی های میدانی) اما این اتفاق باعث نشده هزینه این رفتارهای خلاف اخلاق کاهش داشته و یا در یک سطح مشخصی بماند، چرا که بالاخره این قشر نیز زیر پوست کلان شهرها و به خصوص تهران زندگی می کنند. به عنوان نمونه در مناطق بالاتر از میدان هفتم تیر و در محدوده خیابان های ب از جنوب، ب از شمال و س از غرب، افراد مبلغ 60 تا 80 هزار تومان را به طور معمول مطالبه می کنند، در مناطق بالاتر از چهارراه پ و در خیابان م بعد از میدان م، این عده 100 تا 150 هزار تومان درخواست می کنند و در یکی از خیابان های شمالی تر تهران و خیابان م، رقم هایی بالای 200 هزار تومان طلب می کنند و البته در مناطق پایین تر از میدان هفتم تیر ارقام تا 40 الی 50 هزار تومان نیز کاهش می یابد و البته این گروه قوانینی نیز دارند که اگر به آن پایبند نباشند ممکن است از همکارانشان حتی چاقو بخورند. به عنوان نمونه اگر در یک محدوده مشخص یک فاحشه قیمتی را ارائه کرده و همکارش چندقدم آن سوتر با رقم پایین تر در اصطلاح این عده مشتری را قر بزند ، اگر گذری نباشد، دفعه بعد... . شیوه دریافت هزینه نیز متناسب با مناطق و هزینه های دریافتی و همچنین مشتری ها متفاوت است. در مناطق پایین تر علی الظاهر فواحش پیش از راهی شدن هزینه شان را دریافت می کنند تا در انتهای اتفاقات، بدون پرداخت هزینه یا کمتر از توافق صحنه را ترک نکنند و در مناطق بالاتر متناسب با ظاهر مشتری (خودرو، پوشش، منزل و...) رقم دریافتی در انتهای ماجرا دریافت می شود و یا سرویس های خاص و کثیفی نیز برای این قبیل مشتری ها داده می شود. در همین زمینه ها، جزئیات بسیار دیگری نیز در این بررسی ها به دست آمد که برای جلوگیری از اشاعه فحشاء به آنها اشاره نمی شود و به نظر می رسد کارشناسان مسائل اجتماعی می بایست در این حوزه ها به طور مستمر و نه در یک تحلیل مقطعی به بررسی وضع پرداخته و تحلیل های واقع بینانه در این باره به مسئولان امر ارائه نمایند. به هر حال اینها درد جامعه ماست که مربوط به این دهه و سی ال اخیر و پنجاه سال اخیر و محدود به جغرافیای ایران نیز نیست؛ اما در هر صورت در یک جامعه مذهبی چنین مسائلی قابل هضم نیست و مسئولان امر و به خصوص متفکران مذهبی می بایست ضمن آن که راهکارهای حلال و سهل الوصول تامین نیاز جنسی از طرق مشروع را فراهم سازند و زمینه قبح زدایی از نگاه اجتماعی نسبت به شیوه های دینی این مسائل را فراهم سازند و عملاً تقاضا را برای این مسائل از این حجم عجیب که یک زن فاحشه چند دقیقه نیز کنار خیابان معطل نمی ماند، به صفر نزدیک سازند و از آن سو با فراهم کردن اولویت های زندگی برای زنان و دختران بدسرپرست و بی سرپرست، عرضه فحشا نیز کنترل شود، چرا که اگر با برخوردهای انتظامی این مسائل قابل کنترل بود، وضع کنونی به وجود نیامده بود. البته باید متذکر شد تمامی آنان که به این شغل سیاه می پردازند، لزوماً چهره های نیازمندی نیستند، چرا که برخی زنان فاحشه دارای جذابیت های خاص در شرایط حاضر مبالغی بین یک تا یک و نیم میلیون تومان برای یک شب رابطه نامشروع دریافت می کنند و در عین حال تنها با اشخاصی در این زمینه مرتبط می شوند که ثروتمند بوده و برای تولدشان توان خرید ساعت طلا و یا سفر با ایشان به کشورهای اروپای غربی را داشته باشد. این قشر که بعضاً حتی به انگلیسی نیز مسلط هستند، مشق سازشان مستر است، ورزشهای گران انجام می دهند و... سرویس های مشابه را به مهمانان خارجی برخی شرکت ها نیز می دهند و در واقع عده قلیلی از فواحش نیز از این حوزه تجارت می کنند که طبیعتاً داستان این عده با آنها که از فقر به این راه افتاده اند جداست. با همه اینها در همین جامعه کنونی ما، اشخاصی هستند که با فقر و درویشی سر می کنند، دین و اخلاقیاتشان را حفظ کرده اند و نشان داده اند الزاماً پنجه هر ضعیف البنیه ای در پنجه قوی پنجه فقر فرو رفت، آنچنان به زانو در نخواهد آمد که به فحشا یا بدتر از آن روی بیاورد، با این حال هر زن و دختری توان ایستادگی مقابله قدرت این فقر و نداری قوی پنجه را ندارد و به همین دلیل شاید لازم باشد گاه به گاه تلنگری بزنیم، شاید چاره ای بیاندیشیم و اگر اهلش نیستیم، بی تفاوت به آنها، با خنده یا تاسف از کنارشان در معابر گذر نکنیم.

نشریه دانشجویی "صبح فردا" ، از نشریات دانشگاه تهران، با دخالت دانشجویان بسیجی توقیف شد

به گزارش بازتاب دانشجویان دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران روز سه شنبه در این دانشکده تجمع کرده و خشم خود را نسبت به مقاله نشریه دانشجویی "صبح فردا" اعلام کردند و امروز هم این نشریه دانشجویی توقیف شد. به ادعای سایت بازتاب در مقاله "صبح فردا" بدون اشاره ای به نام شاهین نجفی از این خواننده دفاع شده بود. بازتاب در ادامه خبر خود نوشت : این مقاله ضمن آوردن بندهایی از بیانیه حقوق بشر، بدون آوردن نام به صدور حکم علیه خواننده توهین کننده حمله کرده بود و همچنین به مدافعان آزادی بیان که آزادی بیان را متفاوت با آزادی توهین می دانند، تاخته و استدلال کرده بود اگر کسی به این نتیجه برسد که چیزی قابل توهین و تمسخر است، باید اجازه داد حرفش را بزند.

فروش اعضای بدن؛ مردمی که از جان هزینه می ‌کنند

سایت پیمانه: گاهی وقتی می‌شنویم یک نفر کلیه‌اش را برای فروش گذاشته، کلی توی دلمان به او بد و بیراه می‌گوییم و مدام به این و آن می‌گوییم: "می‌بینی چه دوره و زمانه‌ای شده، مردم به خودشان هم رحم نمی‌کنند؛ خوشی زده زیر دلشان؛ نمی‌دانند چکار کنند، کلیه‌شان را می‌فروشند." بعد هم به خودمان می‌بالیم که عجب آدم‌های خوبی هستیم که فکرمان اصلا به طرف این چیزها نمی‌رود و برای به دست آوردن پول، دست به چنین کارهایی نمی‌زنیم. حتی یکبار به خودمان تلنگر نمی‌زنیم که چرا یک نفر باید از خیر کلیه کوچولوی دوست داشتنی‌اش بگذرد. فکر نمی‌کنیم که وقتی انجام چنین کاری برای ما سخت است، خوب برای او که کلیه‌اش را می‌فروشد هم سخت است؛ این همه سختی کشیدن به خاطر چیست؟ به گزارش خبرنگار ایسنا، منطقه خوزستان، معمولا وقتی افراد می‌خواهند ازدواج کنند، خوشحال هستند؛ سر و سامان می‌گیرند و از بلاتکلیفی راحت می‌شوند؛ آرامش آنها بیشتر می‌شود؛ ولی انگار بعضی‌ها نمی‌خواهند این خوشحالی‌ها دوام داشته باشد. می‌خواهم درباره "حامد" بگویم؛ او که یک روز نشست و با خودش فکر کرد که باید زن بگیرد و مثل بقیه جوان‌های هم سن و سال خودش زندگی تشکیل بدهد و در نتیجه ازدواج کرد، ولی حالا به نظر نمی‌رسد حامد از ازدواجش خوشحال باشد. وقتی شنید باید یخچال "سایدبای ساید" بخرد، یا اجاق گاز گران قیمت و به قول مادر زنش، "چشم درآر" بخرد، وقتی شنید باید عروسی‌اش مجلل باشد و توی بهترین تالار شهر؛ حتما توی ذوقش خورد؛ حتما خانه و ماشین هم ضمیمه این‌ لیست بلندبالا بوده است. خوب عروس است، حق دارد، آرزو دارد؛ ولی به چه قیمتی؟ به قیمت فروش کلیه‌اش؟ به قیمت از دست دادن عضوی از بدن؟ حتما با خودش فکر کرده که طلاق بگیرد و خودش را از دست این هزینه‌ها راحت کند، ولی مهریه 1000 سکه‌ای کاملا راه جدایی را بسته و فقط باید پول عروسی را جور کند. شاید حامد هیچ وقت فکر نمی‌کرد که زن گرفتن اینقدر دردسر داشته باشد. نمی‌دانم وجود یخچال "سایدبای ساید" و تلوزیون LCD و انواع کالای‌های گران قیمت می‌توانند جای کلیه حامد را بگیرند؟ حامد دلش نمی‌خواهد برای گرفتن پول به کسی رو بزند؛ شاید هم می‌خواهد، ولی می‌داند جواب مثبت نمی‌گیرد، پس کاری نمی‌کند؛ تنها امیدش شده همین یک کلیه. 12 میلیون تومان روی آن قیمت گذاشته؛ دقیقا همان مقداری که برای خرج عروسی و تهیه لوازم زندگی مشترک احتیاج دارد. به کسی هم نگفته که چنین قصدی دارد. نمی‌دانم باید دعا کنم برای کلیه‌اش مشتری پیدا شود یا نه. نمی‌دانم سارا توی زندگی چقدر سختی کشیده؛ پدر ندارد تا مثل من و خیلی از دانشجوهای دیگر خرج تحصیل را بدهد. دوبار رفته دانشگاه و هربار به خاطر مشکلات مالی انصراف داده، حالا هم به این نتیجه رسیده که تنها راه، فروش کلیه است. فقط 21 سال دارد و برای او خیلی زود است که به این مسایل فکر کند، ولی به هر حال سارا در این سن رسیده که کلیه‌اش را حراج کند! نمی‌دانم بعدها که ازدواج کرد و خواست مادر شود برایش مشکلی ایجاد می‌شود یا نه؟ این سوال را از او می‌پرسم و می‌گوید: "می‌دانم، ولی می‌خواهم تا ته این خط بروم! نمی‌دانم انتهای این خط کجاست و نمی‌خواهم که بدانم." سارا درس خواندن را دوست دارد و تا حالا هم تنها درس خوانده و کار دیگری بلد نیست که بتواند از آن طریق درآمدی داشته باشد. نمی‌دانم پدر سارا اگر بشوند که دخترش برای تامین هزینه‌های دانشگاه قصد دارد کلیه‌اش را بفروشد چه حسی پیدا می‌کند؟ خوشحال می‌شود که بالاخره هزینه تحصیل دخترش تامین شده و یا نگران سلامتی او می‌شود؟ نمی‌دانم چرا انگار هیچ کس افرادی مثل سارا را نمی‌بینند؛ شاید هم نمی‌خواهند ببینند. دوست ندارم جای تو باشم مسعود! وقتی طلبکارها با یک عالمه چک برگشتی آمدند جلوی خانه‌ات و زن و بچه‌ات را تهدید کردند؛ وقتی همسرت زنگ می‌زند و به تو می‌گوید که چطور آبرویت را توی کوچه و خیابان بردند و به تو تهمت دزدی زدند، چه حالی شدی؟ ریختی به هم؟ به همه رو زدی شاید کسی کمک کند و مشکل حل شود، ولی نشد که نشد. حتما فکرت پیش پسرخاله‌ات بود که با اطمینان پولت را به او سپردی و او رفت؛ رفت که رفت. حالا تو مانده‌ای و طلبکارها. چاره‌ای نماند؛ مجبور ‌شدی آگهی بزنی و کلیه‌ات را بگذاری برای فروش؛ آن هم برای پرداخت قرض و حفظ آبرو. وقتی داشتی آگهی را می‌نوشتی حتما یاد این هم افتادی که 15 بار رفتی و خون اهدا کردی و گفتی در راه خدا. به این هم فکر کردی که دوست داشتی اگر روزی خواستی کلیه‌ات را بدهی، آن را به بیماری که نیاز دارد اهدا کنی، ولی انگار تقدیر چیز دیگری خواسته و حالا تو اینجایی؛ در جایگاه یک فروشنده کلیه! به خانواده‌ات هم نگفتی که ناراحت نشوند و از این بیشتر نگران گرفتاری‌های تو نباشند. خیلی سخت است که مادرت توی بیمارستان باشد و با درد، شب را روز کند. خیلی سخت است وقتی می‌روی خانه و سلام می‌کنی، مادر جواب سلام تو را ندهد؛ نباشد که بدهد! روی تخت بیمارستان باشد و با درد، شب را روز کند. هر روز به او سر بزنی و ببینی که دارد آب می‌شود و تو هیچ کاری نمی‌توانی بکنی. هر روز به خودت ناسزا بگویی که چرا آنقدر پول ندارم که مادرم را نجات بدهم. آخرش خودت و خواهرت می‌نشینید و تصمیم می‌گیرید؛ جان مادرتان را می‌خرید، آن هم به ازاء کلیه‌تان. می‌گویید: "وقتی مادر بفهمد حتما ناراحت می‌شود، ولی اصلا مهم نیست، مهم این است که مادر داخل خانه باشد و روشنی بدهد، امید بدهد؛ باشد و زیر سایه‌اش زندگی کنیم. مهم این است که باشد و مادری کند." به این ترتیب "مریم" می‌آید و آگهی فروش کلیه خودش و خواهرش را توی اینترنت منتشر می‌کند. مریم فقط 25 سال دارد و خواهرش دو سال از خودش کوچکتر است. حالا این دو خواهر اهوازی منتظر نشسته‌اند تا تلفن زنگ بزند و مشتری قیمت بدهد؛ برای آنها مهم نیست که کلیه‌ها را چند بفروشند؛ فقط هزینه عمل مادر باید تامین شود. "وقتی می‌بینی شوهرت 400 ميلیون تومان بدهکار است، چه می‌توانی بکنی؟ دست روی دست بگذاری تا شوهرت را ببرند زندان؟" این‌ پاسخ "فاطمه" است، وقتی از او می‌پرسم که چرا کلیه‌اش را برای فروش گذاشته. ناراحت است، خیلی ناراحت. نمی‌توانم او را درک کنم. حتما زندگی‌اش را دوست دارد، شوهرش را دوست دارد. می‌گوید: "به دلایلی شوهرم مجبور شد از افرادی زیادی قرض بگیرد؛ تقصیر خودش نبود، برایش مشکل درست کردند. تا حالا توانسته‌ایم پول را جور کنیم، فقط مانده 30 ميلیون تومان که آن هم اگر کلیه‌هایمان را بفروشیم درست می‌شود و از دست هرچه طلبکار و قرض و قوله است، راحت می‌شویم. کلیه‌ام را می‌دهم، در ازای زندگی مشترکمان." راست می‌گوید؛ راحت می‌شوند، ولی قیمت این راحتی خیلی گران است؛ به این راحتی‌ها به دست نمی‌آید. یک روز برایت اتفاقی می‌افتد که به کسی نمی‌گویی؛ بین خودت و خدا نگهش می‌داری، ولی با خدا یک عهد می‌بندی؛ یک عهد بزرگ. بعد منتظر می‌نشینی تا زمانش برسد و عهد خود را عملی کنی. استوار پای عهد خود ایستاده‌ای و هیچ چیز و هیچ کس نمی‌تواند تو را منصرف کند. وقتی شرایط فراهم شد، می‌روی و آگهی می‌زنی که "من مرتضی، 26 ساله، کاملا سالم، می‌خواهم کلیه‌ام را به کسی که واقعا نیازمند است، اهدا کنم. گروه خونی O+ هر جای ایران هم که باشد، می‌آیم." نمی‌دانم زمانی که این آگهی را نوشتی چه حسی داشتی. نمی‌دانم با خدای خودت چه عهدی بستی که بابت آن عهد چنین کاری می‌کنی. راستش منتظر دیدن هر نوع آگهی بودم، به جز این آگهی. فهم این موضوع برای ذهن من دشوار است. دلم می‌خواهد باور کنم، ولی نمی‌توانم. زمانی که گفتی عازم مشهد هستی و می‌روی تا به پدر و نان‌آور یک خانواده که حالا به خاطر دیالیز نمی‌تواند کار کند، کلیه‌ات را اهدا کنی، تازه باورم شد که راست می‌گویی. نمی‌دانم شاید تو خیلی مرفه هستی که بابت دادن کلیه‌ات حتی یک ریال هم نمی‌خواهی؛ شاید هم تو در دنیای دیگری سیر می‌کنی که من و امثال من از آن بی‌خبرند؛ دنیایی که مردانگی هنوز توی رگهایش جریان دارد. توی دنیای مادی ما که چنین چیزی ممکن نیست؛ می‌دانم که به مشکلات بعد از اهدا کلیه هم فکر کرده‌ای. داغ می‌شوی وقتی پای حرفهای این افراد می‌نشینی؛ جوش می‌آوری. حس می‌کنی اکسیژن هوا ناگهان تخلیه شده و هیچ راهی برای نفس کشیدن نداری. انگار زمین و زمان به هم ریخته. دلت برای کلیه‌ات تنگ می‌شود و دست می‌گذاری گوشه پایین قفسه سینه‌ات. کلیه‌هایت را لمس می‌کنی و خیالت راحت می‌شود که سر جایشان هستند، ولی حامد، سارا، مسعود و فاطمه را فراموش نکنیم؛ حقیقت همین است که می‌بینی؛ در همین همسایگی ما چند نفر کمک می‌خواهند و خودشان را به آب و آتش می‌زنند که فردی پیدا شود و به آنها کمک کند تا مشکل آنها حل شود. همین نزدیکی‌ها پدری شرمنده دخترش شده و مادری کنج بیمارستانی خوابیده و محتاج تنها چند هزار تومان پول درمان است؛ ولی انگار همه چیز عادی شده و درد و رنج مردم، مال مردم است، نه مال ما. وقتی از نزدیک می‌بینی کسی مشکلی دارد و برای حل آن مشکل راضی می‌شود عضوی از بدن خود را حراج کند، تازه می‌فهمی آگهی فروش کلیه یعنی چه؟ دل بزرگی می‌خواهد نوشتن این آگهی. در همین نزدیکی‌ها، توی همین شهر شلوغ و رنگارنگ، مردمی هستند که برای مرهم گذاشتن روی دردها، از جان هزینه می‌کنند.

هفت سوال در خصوص توهین به مقدسات و دامنه آن

خودنویس: شهرام فریدونی آیا قسم خوردن به ویاگرا که خودش یک دارویی هست و یا قسم به بکارت جرمه؟ اگر این توهین به مقدسات محسوب می‌شه پس تکلیف آیاتی که به زیتون و جرقه سم اسب و یا قاطر و کوه و تپه و انجیر و...قسم میخوره چی می‌شه؟ من در اینجا یک لیست از مواردی که در قرآن به اشیاء وموجودات واقعی و یا فرشته گان و از این قبیل قسم خورده می‌شه میارم که ببینیم اینها هم شامل توهین به مقدسات میشند یا نه هموطنان، هفت سوال در خصوص توهین به مقدسات و دامنه آن: ادعا می‌شه که شاهین نجفی به مقدسات توهین کرده! البته این ادعا از طرف آیت الله بی بی سی و همچنین خبرنگار رادیو آمریکا / فردا مدام تکرار می‌شه، لذا جا داره که بنده اجالتا یک چند سوال در این رابطه مطرح کنم که موضوع برای خودم و امثال خودم بهتر روشن بشه! در ضمن این رو هم بگم که بعنوان همدردی با همه کسانی که مقدسات‌شون درد گرفته، خود من هم قراره به کم کم به مقدسات ایمان بیارم و برای همین هم عدد هفت رو برای تعداد سوالاتم انتخاب کرده‌ام سوال اول: مشخصات، شرایط و حد و حدود این داستان مقدسات رو کی تایین می‌کنه؟ سوال دوم: به تایید دوست و دشمن، علی ابن ابی طالب انسان کوتاه قد بوده (حضرتشان بین ۱۴۰ تا ۱۶۰ سانت قد داشتند)، حالا اگه مثلا یک عده در موزه ای در ترکیه (مثلا موزه توپکاپی در استانبول)، ادعا کنند که یک آلتی، مثلا یک شمشیر ۵ متری، متعلق به علی ابن ابی طالبه، دیگران هم موظفند که این ادعا رو دربست قبول کنند و در ضمن گارانتی و تضمین هم بدند که هرگزهم از تجسم صحنه یک انسان ۱۵۰ سانتی با یک شمشیر ۵ متری، اونهم وسط صحرای عربستان، در حال دویدن بدنبال یکسری پابرهنه بدبخت تو بیابون نخود خنده نکنند؟ سوال سوم: آیا اگر همون عده تو همون موزه، یک دندان ۷ سانتیمتری رو متعلق به بنیانگذار دین اسلام معرفی کنند، اون دندان مقدس می‌شه؟ آیا اصولا طرح این مسئله که دندان ۷ سانتی نمیشه که مال آدم باشه، توهین به مقدسات محسوب می‌شه؟ اگر یک جانور شناسی، لنگه اون دندون رو آورد و اسم موجودی که صاحب اون دندون بوده رو هم معرفی کرد، جرمش از کوه پرت شدنه، یا قطع دست و پا بصورت اوریب و ضربدری؟ سوال چهارم: اگر اعتقاد جمعیتی (حالا شما بگیرید صد میلیون) به چیزی و یا موجودی، دلیل بر تقدس اون چیز و یا موجوده، آیا مثلا بت پرست‌های آفریقا هم حق فرمان ارتداد ملایی که به بت های اونها توهین میکنه رو پیدا می‌کنند؟ سوال پنجم: آیا انسان‌هایی که گاو رو مقدس میدونند و تعدادشون هم شاید بیش از یک میلیارد باشه، حق دارند که برای هر کسی که مثلا خدای نکرده به آخوندی که فرمان ارتداد صادر میکنه بگه مرتیکه گاو، فرمان قتل صادر کنند و بگند که این شخص، با گاو خواندن این ملا، به مقدسات یک میلیارد انسان توهین کرده؟ سوال ششم: آیا قسم خوردن به ویاگرا که خودش یک دارویی هست و یا قسم به بکارت جرمه؟ اگر این توهین به مقدسات محسوب می‌شه پس تکلیف آیاتی که به زیتون و جرقه سم اسب و یا قاطر و کوه و تپه و انجیر و...قسم میخوره چی می‌شه؟ من در اینجا یک لیست از مواردی که در قرآن به اشیاء وموجودات واقعی و یا فرشته گان و از این قبیل قسم خورده میشه میارم که ببینیم اینها هم شامل توهین به مقدسات می‌شند یا نه. اینهم لیستش قسم خوردن به فرشتگان "والنازعات غرقا والنا شطاط نشطا... فالمدبراب امرا"سوره نازعات آیات۱-۵ قسم خوردن به جان پیامبر " لعمرک انهم لفی سکرتهم یعمهون" سوره حجر آیه ۷۲ قسم خوردن به قرآن مجید "یس و القرآن الحکیم". سوره یس ۱ و ۲ قسم خوردن به قیامت " و الیوم الموعود" سوره بروج آیه ۲ قسم خوردن به پدیده‌های آفرینش مانند ایمان، خورشید، ستارگان، زمین، ماه، باد، ابر، دریا،کشتی،انجیر و زیتون. مراجعه شود به: سوره طارق آیه ۴، سوره شمس آیه ۱، سوره تکویر آیه ۱۵، سوره شمس آیه ۶، سوره انشقاق آیه ۱۸، سوره ذاریات آیه ۱ و ۲ ، سوره طور آیه ۶، سوره ذاریات آیه ۳، سوره تین آیه ۱ قسم خوردن به زمانهای مختلف سپیده دم، چاشتگاه، عصر، غروب آفتاب، روز و شب مراجعه شود به: "سوره فجر آیه ۱، سوره شمس آیه ۱، سوره عصر آیه ۱، سوره انشقاق آیه ۱۷، سوره شمس آیه ۴، سوره تکویر آیه ۱۷. قسم خوردن به مکانهای مقدس مانند مکه، کوه طور، بیت المامور در سوره بلد آیه ۱، طور آیه ۱ و ۳ و اما سوال هفتم که از همه سوالات مقدس تره اکثر ایرانی‌هایی که به اینترنت دسترسی دارند، فیلم‌های یک آخوند مریض و نادانی رو بنام دانشمند دیدند که این آقا رسما پدر زن بنیان‌گذار اسلام عمر رو ... زاده خطاب میکنه و بد‌ترین توهین‌ها رو هم به هموطنان سنی ما می‌کنه، آیا این داستان هم جزو توهین به مقدسات محسوب می‌شه؟ اگر نمی‌شه، چطور می‌شه تصور کرد که پیغمبر اسلام که همه چیز رو میدونسته دختر چنین مردی رو به همسری انتخاب کرده؟ و اگه این اراجیف این آخوند مریض توهین به مقدسات اکثریت مسلمین جهان محسوب می‌شه، قیمتی که برای کشتن این آخوند تایین شده چقدره و فرمان ارتدادش رو کی صادر کرده؟ اگر توهینات این آخوند رو به عمر و همه هموطنان سنی ما ندیدید برید ببینید که این مدعیون تقدس و احترام به عقاید دیگران وقاحت رو تا کجا پیش می‌برند

عاشقان در بند

غزلواره های شیدایی برای زوج های زندانیان سیاسی با صدای محمد نوریزاد با وجود تفاوت دیدگاه سیاسی، اجتماعی و مذهبی برای شما مبارزان در زندان می گریم...امیدوارم بعد از آزادی برای آزادی بجنگید نه برای ایدئولوژی...درود بر آزادی جناب نوری زاده برو این دام ٔبر مرغ دگر نه‌ٔ موسوی‌ها و کروبی‌ها دستشان در دست قاتلان مردم مظلوم ایران هست با این حرف‌ها دستان خون الودشان پاک نمیشودما هرگز قتل‌عام سال ۶۷ را فراموش نمی‌کنیم دوران اکبر گنجی‌ها گذشته است شما هم اگر حقیقت را می‌خواهید بیان کنید از خمینی دجال با شهامت حرف بزنید تا مردم بتوانند حرفهای شما را باور کنند نکنه شما هم دوران طلائی امام دجالتان را آرزو دارید ؟ از کروبی چه باک که هوس امامت دارد و دستان خمینی جلاد را هوس شستشو دارد به رهش موسوی هم پیمان که دست در دست جانیان کشتار ۶۷ دارد چه گویم از کروبی که قتل کاظمی هارا بی‌ ارزش دارد ...ها‌ها ها‌ها خیلی جالبه (به نظر آقای کروبی در مورد قتل زهرا کاظمی توجه شود ) ... جناب نوری زاده برو این دام ٔبر مرغ دگر نه‌ٔ موسوی‌ها و کروبی‌ها دستشان در دست قاتلان مردم مظلوم ایران هست با این حرف‌ها دستان خون الودشان پاک نمیشودما هرگز قتل‌عام سال ۶۷ را فراموش نمی‌کنیم ؟

طرح حمله نظامی آمریکا به ایران آماده است

دویچه وله: سفیر ایالات متحده آمریکا در اسرائیل می‌گوید، گزینه نظامی آمریکا به ایران نه تنها مطرح است، بلکه طرح آن هم آماده است. از سوی دیگر تردید افکار عمومی اسرائیل نسبت به موفقیت حمله به ایران افزایش یافته است. اسرائیل خواستار افزایش فشار جامعه جهانی بر جمهوری اسلامی با هدف متوقف کردن برنامه اتمی این کشور است. در آستانه دور دوم مذاکرات اتمی گروه ۵+۱ با ایران در بغداد، دولت اسرائیل تأکید کرده، درصورت عدم موفقیت این مذاکرات، حمله پیشگرانه نظامی به تأسیسات اتمی جمهوری اسلامی را برای خود محفوظ می‌‌داند. دان شایپرو، سفیر ایالات متحده آمریکا در اسرائیل، اکنون تأکید کرده است که گزینه حمله نظامی به ایران برای دولت آمریکا نیز به عنوان "گزینه‌ای جدی" مطرح است. دان شاپیرو پنج‌شنبه (۲۸ اردیبهشت / ۱۷ مه) در مصاحبه با یک ایستگاه رادیویی اورشلیم (بیت‌‌المقدس) تأکید کرد: ترجیح ما این است که این مناقشه از راه دیپلماتیک به نتیجه برسد تا از راه فشار نظامی. وی در ادامه تصریح کرد: اما این به این معنا نیست که گزینه نظامی به طور کامل مطرح نیست. این گزینه نه تنها مطرح، بلکه آماده است. سفیر ایالات متحده آمریکا پیشتر، در ژانویه سال جاری نیز در گفت‌وگو با یک روزنامه اسرائیلی تأکید کرده بود: گزینه نظامی به ایران آماده و در دسترس است و هر لحظه که رئیس‌جمهور تصمیم بگیرد از آن استفاده خواهد شد. افزایش هزینه‌های برنامه اتمی برای ایران با هدف توقف آن علی‌رغم آمادگی چنین طرحی به گفته دان شاپیرو، دولت دمکرات ایالات متحده آمریکا همچنان بر این باور است که افزایش تحریم‌ها علیه جمهوری اسلامی و منزوی کردن این کشور در سطح جهانی بر روند برنامه غنی‌سازی اورانیوم موثر بوده است. از سوی دیگر، همزمان با پافشاری دولت بنیامین نتانیاهو برای حمله پیشگیرانه به تأسیسات اتمی جمهوری اسلامی، به نظر می‌رسد تردید افکار عمومی اسرائیل در مورد موفقیت چنین اقدامی رو به گسترش است. شمار سیاستمداران و مقام‌های اسرائیلی که مخالف حمله نظامی به ایران هستند و این مخالفت را در محافل عمومی مطرح می‌کنند، در هفته‌های اخیر افزایش یافته است. معیر داگان، رئیس پیشین سازمان ضد جاسوسی اسرائیل (موساد)، معتقد است: بمباران ایران احمقانه‌ترین چیزی است که من تا به حال شنیده‌ام. هر کسی باید بفهمد که حمله به ایران به مفهوم آغاز جنگی منطقه‌ای با آغاز حملات موشکی ایران و حزب‌الله از لبنان به اسرائیل خواهد بود. ایهود اولمرت، نخست‌وزیر پیشین اسرائیل، هم می‌گوید: این‌ها [دولت نتانیاهو] زیادی بلند حرف می‌‌زنند و با این کار فضا و تحرکاتی ایجاد کرده‌اند که ممکن است کنترل آن از دست‌شان خارج شود. در حال حاضر هیچ دلیلی برای به راه انداختن یک حمله نظامی وجود ندارد. بنی گانتس، رئیس ستاد مشترک ارتش اسرائیل، نیز بر این باور است که رهبران ایران منطقی فکر می‌کنند و تصمیم ساختن بمب اتمی را نخواهند گرفت. در ایالات متحده آمریکا نیز جرالد سلنت، مدیر موسسه تحقیقاتی ترند، معتقد است که اگر ایالات متحده آمریکا از حمله نظامی اسرائیل به ایران حمایت کند، جنگی دیگر را خواهد باخت؛ اما این بار جنگی بدون مرز: جنگ جهانی سوم. از سوی دیگر، به نظر می‌رسد که فشار تحریم‌های گسترده‌ی تصویب‌شده‌ی اخیر علیه جمهوری اسلامی، از جمله تحریم بانک مرکزی و تحریم نفت این کشور، دولت ایران را با بحرانی جدی مواجه کرده است. بسیاری از مخالفان حمله نظامی به ایران اکنون امیدوارند که شرایط جدید و افزایش هزینه‌های ادامه برنامه اتمی برای جمهوری اسلامی، رهبران این کشور را متقاعد به همکاری سازنده و کامل با آژانس بین‌المللی انرژی اتمی کند.

خدمات ماهواره‌ای به جمهوری اسلامی، هدف تحریم‌های جدید آمریکا

دویچه وله : سنای آمریکا روز پنجشنبه طرحی را به رأی می‌گذارد که حلقه تحریم‌ها علیه ایران را تنگ‌تر می‌کند. این تحریم‌ها از صنایع نفت و سیستم بانکی ایران تا ارائه خدمات ماهواره‌ای به شبکه‌های دولتی ایران را در بر می‌گیرند. هری رید، رئیس فراکسیون دمکرات‌ها در مجلس سنای آمریکا، روز پنجشنبه (۱۷ مه / ۲۸ اردیبهشت به وقت محلی) از نمایندگان سنا خواهد خواست، به بسته‌ی تحریمی جدیدی علیه ایران رأی دهند. این بسته‌ی جدید، آن‌طور که خبرگزاری رویتروز نوشته است، بر پایه‌ی طرحی بنا شده که در فوریه سال جاری از تصویب کمیته بانکداری سنای آمریکا گذشت؛ همان طرحی که با هدف قطع خدمات سویفت به سیستم بانکی ایران تنظیم شد. طرح یادشده را رید در ماه مارس به سنا آورد، اما برخی از جمهوری‌خواهان آن را رد کردند. این دسته از سناتورهای جمهوری‌خواه خواستار افزودن بندهایی به طرح بودند؛ از جمله این‌که شرکت‌های ارائه‌کننده‌ی خدمات بیمه‌ای به بخش بازرگانی ایران مشمول تحریم‌ها شوند. طرح جدید حاوی پاره‌ای تغییرات و یک سرفصل کاملا جدید است. یک مشاور دمکرات در سنای آمریکا می‌گوید، بسته‌ی جدید شرکت‌های ماهواره‌ای اروپایی را که به شبکه‌های دولتی جمهوری اسلامی خدمات ارائه می‌کنند، تحریم می‌کند. این بسته هم‌چنین دیگر خدمات‌دهنده‌ها مانند سویفت را هم از معامله با طرف ایرانی منع می‌کند. نهادهای کشورهای سوم هم از دسترسی به سیستم بانکداری الکترونیکی طرف ایرانی منع شده‌اند. از قرار آن دسته از بانک‌های خارجی که مقدمات تراکنش‌های مالی صنایع نفت و شرکت‌های فعال در زمینه نقل و انتقال نفت ایران را فراهم می‌کنند، نیز در کانون توجه بسته‌ی تحریمی جدید هستند. این بسته علاوه بر این سعی می‌کند کاستی‌های تحریم‌های پیشین را نیز برطرف کند. بسته‌ی جدید همچنین در بندی غیرالزام‌آور از دولت آمریکا می‌خواهد تحریم‌ها علیه شرکت‌های بیمه‌کننده‌ی محموله‌های نفتی ایران و شرکت‌های حمل‌کننده‌ی نفت ایران را گسترش دهد. خوش‌بینی به تصویب طرح جدید "کمیته روابط عمومی آمریکا و اسرائیل" (آیپک) نیز از قرار از تحریم‌های جدید حمایت کرده است. آیپک یکی از لابی‌های قدرتمندِ موافق اسرائیل در آمریکاست. یک مشاور ارشد جمهوری‌خواه کنگره‌ی آمریکا پیش‌بینی کرده است که طرح مورد نظر هری رید با موافقت مجلس سنای ایالات متحده روبه‌رو شود: آیپک این طرح را تأیید و از آن به شدت حمایت کرده و جمهوری‌خواهان را هم فرا خوانده تا همین رویه را در پیش بگیرند. به گفته‌ی رابرت منِندِز، سناتور دمکرات آمریکا و معمار تحریم‌ها، ایران یا باید برای پایان‌دادن به برنامه‌ی هسته‌ای خود با میل همکاری کند، یا ما این کشور را با تحریم‌های فلج‌کننده به این کار وادار می‌کنیم. هاوارد برمن، نماینده‌ی ارشد دمکرات در کمیته روابط خارجی سنای آمریکا، نیز معتقد است که تحریم‌های گسترده‌تر ممکن است به تغییر سیاست‌های هسته‌ای تهران منجر شود. وی در عین حال از دولت باراک اوباما خواست، شرکت‌های چینی‌ای را در دایره‌ی تحریم‌ها قرار دهد که همچنان نفت ایران را می‌خرند، پول آن را پرداخت می‌کنند و آن را جابه‌جا می‌کنند. مجلس نمایندگان آمریکا که اکثریت آن را جمهوری‌خواهان در دست دارند، نسخه‌ای مشابه از بسته‌ی تحریمی جدید را در ماه دسامبر تصویب کرد. اگر مجلس سنا روز پنجشنبه به بسته‌ی مورد نظر هری رید رأی مثبت دهد، دو مجلس آمریکا بایست اختلافات احتمالی موجود در دو نسخه را برطرف کنند. تحریم‌های پیشین ایالات متحده‌ی آمریکا در مورد صنایع نفت و سیستم بانکی ایران مشکلات فراوانی را برای جمهوری اسلامی در پی داشته است. در روزهای اخیر خبری منتشر شد مبنی بر این‌که نفتکش‌های ایرانی برای دورزدن تحریم‌ها با رادار خاموش در آب‌های بین‌المللی حرکت می‌کنند.

كودكان محروم از تحصيل، واقعيتی خاموش در جامعه

ملت آنلاین: سوادآموزي يكي از مهم‌ترين مسائل آموزش و پرورش به حساب مي‌آيد اين موضوع نه تنها در حوزه آموزش و پرورش بلكه در توسعه و پيشرفت يك جامعه و كشور نقش مهمي دارد تا جاييكه پيشرفت يك جامعه با وجود تعدادي كودك بي‌سواد يا كم سواد در مسيري نا هموار قرار مي‌گيرد. افزايش نابرابري‌ها و كم توجهي به حقوق كودكان به جايي رسيده است كه با توجه به آمارهاي منتشر شده 27 درصد كودكان كشور از چرخه تحصيل محروم هستند. طبق تحقيقات علمي ارتباط زيادي بين سلامت و تحصيلات وجود دارد بنابراين وجود بي‌سوادي در جامعه كودكان مي‌تواند در آينده بحران سلامت را در پي داشته باشد. هرچند در طول سال‌هاي گذشته آمار متناقضي در ارتباط با كودكان بازمانده از تحصيل ارايه شده است اما حتي اگر يك كودك بي‌سواد يا كم سواد هم در جامعه وجود داشته باشد، جاي نگراني دارد. در شرايطي شاهد افزايش كودكان بي‌سواد و محروم مانده از تحصيل هستيم كه براساس قانون اساسي بايد سازوكارهاي لازم براي آموزش دانش‌آموزان فراهم شود و طبق برنامه پنج ساله تا سال 1393 بايد بي‌سوادي در گروه سني زير 50 سال در مناطق مختلف كشور ريشه‌كن شود اين موضوعي است كه تنها در قالب يك قانون و ثبت شدن روي كاغذ به واقعيت نمي‌رسد. بر اساس سرشماري سال 1385، 19ميليون و 435هزار نفر از جمعيت كشور را كودكان و نوجوانان هفت تا 19ساله تشكيل مي‌دهند. كه به گفته مسئولان آموزش وپرورش بيش از 12ميليون و 300 هزار دانش‌آموز ايراني سال تحصيلي 1391ـ1390 را آغاز كردند كه بر اين اساس با احتساب تعداد كودكان و نوجوانان در سن آموزش يا لازم التعليم و تعداد دانش‌آموزان در سال تحصيلي جاري مي‌توان دريافت كه بيش از هفت ميليون نفر از كودكان و نوجوانان كشور از تحصيل در مدارس محروم هستند. هدف، ترويج بي‌سوادي نيست سيدكاظم موسوي يكي از نمايندگان در كميسيون آموزش و تحقيقات در گفت‌وگو با ملت ما مي‌گويد: از آنجا كه تحصيل دانش‌آموزان و فرزندان ما در كشور به عنوان يكي از موضوعات و برنامه‌ريزي‌هاي اساسي به حساب مي‌آيد اما باز هم ما با موضوع عدم تحصيل عده‌اي از كودكان مواجه هستيم او مي‌افزايد: اين ميزان از بچه‌هاي مردم كه از تحصيل در مقاطع آموزشي و تربيتي محروم هستند در جامعه ما بسيار ديده مي‌شود و اين موضوع كاملا محسوس است. موسوي با بيان اين‌كه وزارت آموزش و پرورش و سازمان‌هاي ديگر بايد تدابير مورد توجهي بينديشند معتقد است: اين حركت در جامعه باعث مي‌شود در عصر تكنولوژي بي‌سوادي ترويج شود و اين براي پيكره آموزشي كشور ما نوعي بي‌انصافي است. اين نماينده مجلس ادامه مي‌دهد: برابر اصل 33 قانون اساسي دانش‌آموزان تا مقاطع متوسطه بايد به شكل رايگان تحصيل كنند اين موضوع تنها به اين خاطر است كه يك كمكي براي تحصيل آيندگان كشوروجود داشته باشداما اگر حتي يك درصد بچه‌ها به مدرسه نروند اين هدف در جامعه اثرگذار نخواهد بود و كشور به سمت بالندگي و شكوفايي مورد نظر پيش نخواهد رفت موسوي با اشاره به اين‌كه هدف ما ريشه كني بي‌سوادي است و نه ترويج بي‌سوادي مي‌افزايد: ما مي‌خواهيم در كشور جشن بي‌سوادي را شاهد باشيم نه اين‌كه شاهد رفتارهاي ناهمگون و چند منظوره باشيم كه بر پيكره نظام آموزشي ضرر مي‌رساند و جوانان جامعه را مايوس مي‌كند. بايد به اين نكته برسيم كه در اين زمينه يك تدبير صحيح داشته باشيم تا در جاي جاي كشور شاهد پيشرفت در حوزه آموزش و پرورش باشيم . تكليف اين كودكان مشخص نيست موسوي با ابراز تاسف از وجود برخي نابساماني‌ها در سيستم آموزشي كشور معتقد است: هنوز در برخي از روستاهاي كشور شاهد وجود مدارسي هستيم كه به شكل مجتمع اداره مي‌شوند اگر مدارس اينچنين راه‌اندازي شوند به اين معنا است كه كودكان و دانش‌آموزان براي رفتن به مدرسه بايد به روستاي ديگر بروند و با اين شرايط نرفتن يا اجازه ندادن خانواده‌هاي روستايي براي تحصيل دانش‌آموز خود با اين شرايط بر افزايش دانش‌آموزان خارج ازچرخه تحصيل مي‌افزايند. وزارت آموزش و پرورش تاكنون در اين باره برنامه‌ريزي مناسبي ارايه نكرده و تكليف اين كودكان در سياست‌گذاري‌هاي كلان كشور مشخص نيست. موسوي در رابطه با اثرگذاري اين موضوع در درازمدت مي‌گويد: اين‌كه حدود يك چهارم كودكان كشور از چرخه تحصيل خارج هستند در زمينه‌هاي مختلف اقتصادي، سياسي، اجتماعي، تكنولوژي و فناوري اثر مي‌گذارد. اين نوعي ضعف در مديريت يا زير ساخت‌هاي كشور است كه بايد تدابيري اتخاذ شود. در غير اين صورت ادامه اين روند در درازمدت بر سرمايه‌هاي كشور اثر منفي خواهد گذاشت و با رشد بزهكاري و از دست رفتن نيروي انساني در پيشرفت كشور مواجه خواهيم بود. آنچه بيش از همه‌چيز ضرورت توجه به تحصيل فرزندان در كشور را بيش‌تر مي‌كند تاثيري است كه اين نيروها براي آينده يك كشور با خود به همراه دارند. فقر دليل اصلي محروميت از تحصيل امير طاهرخاني يكي ديگر از اعضاي كميسيون آموزش مجلس در اين رابطه به ملت ما مي‌گويد: وجود 27 درصد دانش‌آموز خارج از حيطه تحصيل شايد آمار دقيقي نباشد اما حتي اگر اين ميزان يك درصد را هم نشان دهد باز هم جاي نگراني است او مي‌افزايد: تعداد زيادي از بچه‌هاي كشورمان واجد شرايط ادامه تحصيل و كسب سواد هستند اما به دلايل مختلف از جمله فقر محروم از تحصيل هستند اين نماينده مجلس مي‌گويد: ما كشوري هستيم كه امكانات زيادي داريم، وجود حاكميت ديني در كشور ما از ديگر موضوعاتي است كه ما را از ساير كشورها در مقام برتري قرار مي‌دهد. در يك چنين كشوري نبايد با اين مشكلات مواجه باشيم چراكه ارزش‌هاي ديني ما قبول نمي‌كند اين تعداد دانش‌آموز از چرخه تحصيل دور باشند او دليل اصلي محروميت برخي دانش‌آموزان واجد شرايط از ادامه تحصيل را هزينه امكانات تحصيل دانسته و مي‌افزايد: هرچند هزينه تحصيل در كشور ما رايگان است اما تهيه امكانات تحصيلي هزينه دارد طاهرخاني معتقد است: يكي ديگر از مواردي كه باعث مي‌شود تا عده‌اي از كودكان از تحصيل بمانند خانواده‌هاي معتادي است كه تمام درآمد آنها صرف تهيه مواد مخدر مي‌شوداو با ابراز تاسف از اين موضوع مي‌افزايد: دستگاه‌هاي متولي بايد اين افراد و خانواده‌هاي آنها را شناسايي كرده و درصدد رفع مشكل آنها برآيند. در برخي از كشورها ايجاد مانع بر سر تحصيل دانش‌آموزان چه از سوي خانواده آنها و چه از سوي دستگاه‌هاي متولي نوعي جرم به حساب مي‌آيد اين مشكل تا به آن اندازه رسيده است كه روز به روز شاهد افزايش كودكان متكدي و دست‌فروشي هستيم كه درست در ساعات مدرسه در خيابان‌ها مشغول انجام كارهاي كاذب هستند. طاهرخاني ادامه مي‌دهد: اين مشكل در شرايطي آمار رو به افزايش دارد كه در همين كشور هزينه‌هايي در برخي مواقع حيف و ميل مي‌شود از جمله همين سفرهاي استاني دولت كه هزينه‌هايي به دنبال دارد كه به‌راحتي مي‌توان اين هزينه‌ها را صرف انجام اتفاقات خوب و موثر در جامعه كرد بي‌توجهي مسئولان علت اصلي بي‌سوادي كودكان اما ديدگاه آسيب‌شناسانه به اين موضوع شايد به خيلي از سوالات در اين زمينه پاسخ دهد. صمدي‌راد مددكار و آسيب شناس اجتماعي در آن رابطه به?ملت ما? مي‌گويد: معمولا وجود اين اتفاقات در جامعه ناشي از بي‌توجهي مسئولاني است كه در اين زمينه مشغول به فعاليت هستند. وزارت آموزش و پرورش يكي از دغدغه‌هاي خود را بايد پرداختن به اين موضوع بگذارد كه در جامعه روز به روز در حال افزايش است. صمدي راد در رابطه با تبعات اجتماعي افزايش كودكان بي‌سواد و كم‌سواد در جامعه معتقد است: افزوده شدن به خيل بيكاران كشور، رو آوردن اين كودكان به مشاغل كاذب و افزايش كودكان كار و دلالي از جمله كارهايي است كه چه بسا با ادامه اين مشكل در جامعه در آينده با آن مواجه خواهيم بود.

پاسخ منفی احمدی نژاد به نامه 200 نماینده مجلس رژیم

تهران امروز: در شرايطي كه اخبار متعدد از اجراي فاز دوم قانون يارانه‌ها و افزايش قيمت حاملهاي انرژي از اول خرداد حكايت دارد،تعدادي از مقامات دولتي و روساي اتحاديه‌هاي صنفي و صنعتي از كاهش قيمت‌ها تا چند روز آينده خبر داده و گفته‌اند كه دولت مصرانه در صدد تعديل قيمت كالاهايي است كه بيش از حد گران شده‌اند. همزمان هم وزير صنعت و يكي از معاونانش نامه اعتراضي 200نماينده مجلس درباره وضعيت نامناسب توليدات كشاورزي و دامي را فاقد وجاهت اعلام كرده‌اند. اصرار بر كاهش قيمت كالاهايي مانند گوشت، برنج،شير و... در حالي انجام مي‌شود كه برخي بر اين باورند زمينه‌هاي كاهش چنين قيمت‌هايي نه تنها وجود ندارد كه با اجراي فاز دوم قانون يارانه‌ها و گراني قيمت حامل‌هاي انرژي مسيري دوگانه و متضاد در خط سير اقتصاد كشور گشوده مي‌شود.تعدادي از كارشناسان و نمايندگان مجلس اين سوال را مطرح كرده‌اند دولت چگونه مي‌خواهد توليد كنندگان را به كاهش قيمت‌ها مجبور كند در حالي‌كه همين الان هم توليد براي آنان مقرون به صرفه نيست و با گران شدن بيشتر قيمت حاملهاي انرژي،هزينه توليد باز هم بالاتر مي‌رود. بر همين اساس بود كه 200 نماينده مجلس روز سه شنبه شديدترين بيانيه اعتراضي خود عليه سياست‌هاي متضاد دولتي در عرصه اقتصاد را صادر كردند.در اين بيانيه نسبت به عدم افزايش قيمت خريد تضميني توليدات كشاورزي و لبني مانند گندم و شير در شرايطي كه هزينه‌هاي توليد به‌شدت افزايش پيدا كرده است، انتقاد شد و دولت در مظان اتهام قرار گرفت كه با چنين رويكردي زمينه را براي واردات 24 ميليارد دلاري كه پيش‌تر بودجه آن در دولت تصويب شده است، فراهم مي‌كند. نمايندگان صراحتا دولت را به زمينه‌سازي براي جولان رانت خواران متهم كردند. البته اين اعتراضات و انتقادات نه تنها مورد توجه دولتيها قرار نگرفته است كه حتي بر عكس آن هم عمل مي‌شود. در يكي از اين واكنشها، روز گذشته مهدي غضنفري،وزير صنعت و تجارت در گفت‌وگويي با خبرگزاري فارس صراحتا تاثير منفي واردات 24 ميليارد دلاري بر توليد داخلي را نه تنها رد كرد كه آن‌را مفيد به حال توليد ملي هم دانست. در اين گفت‌وگو،خبرنگار از وزير صنعت پرسيد: برخی معتقدند ‌مصوبه واردات 24 میلیارد دلاری برای تولید داخلی ویران کننده است، آیا شما هم به این موضوع اعتقاد دارید؟ که غضنفری در پاسخ با بیان اینکه ‌باید در ابتدا به این مصوبه با نگاهی تحلیلی نگاه کرد ، گفت‌: بخش اعظم این مواد به تولید مواد اولیه کارخانجات اختصاص پیدا کرده است، از این رو این واردات نه تنها باعث کاهش میزان تولید در کارخانجات نخواهد شد بلکه به افزایش اشتغال کمک نخواهد کرد. وی افزود: در کنار این باید به این نکته توجه کرد که میزان واردات مواد اولیه در سال گذشته نیز در کشور به همین اندازه بوده که عمدتا در کارخانجات مطرح شده است.البته وزير صنعت در حالي به دفاع از واردات مي‌پردازد كه ید‌الله صادقی،رئیس سازمان صنعت و معدن و تجارت استان تهران از آغاز به کار 24 مرکز توزیع مواد غذایی با تخفیف ۱۰ تا ۲۰ درصد خبر داد. محمدعلي ضيغمي،معاون توسعه بازرگاني داخلي وزارت صنعت، معدن و تجارت هم طي گفت‌وگويي با خبرگزاري ايسنا، در پاسخ به نامه‌ 200 نماينده اعلام كرد كه قيمت 630 تومان براي هر كيلوگرم شير براساس يك كار كارشناسي و نظر خود توليدكنندگان شير تعيين شده است. وي افزوده است: قيمت 630 توماني تعيين شده دقيقا كارشناسي است و مبناي آن هزينه‌هاي توليد اعم از نهاده‌ها و ساير بخش‌هاست كه بر اساس آناليز قيمتي دامداران تعيين شده است. ضيغمي مي‌افزايد:البته توليد شير يك بخش عرضه و تحويل خوراك دام و يك بخش خريد از سوي دامداران را دارد. به تازگي متوجه شديم بخشي از دامداران به دليل كمبود نقدينگي نتوانسته‌اند سهميه خوراك دام خود را تحويل بگيرند. به گفته ضيغمي، قيمت جو كيلويي 410 تومان، ذرت كيلويي 410 تومان، سبوس كيلويي 230 تومان و كنجاله سويا كيلويي 800 تومان تعيين و شركت پشتيباني امور دام متعهد شد كه نهاده‌ها را با اين قيمت‌ها در اختيار دامداران قرار دهد. به اين ترتيب از نگاه دولت قيمت‌ها نه تنها عادلانه تعيين شده است كه با واردات 24 ميليارد دلاري زمينه شكوفايي توليد ملي هم فراهم مي‌شود.ليكن دولتمردان به اين سوال پاسخ نداده‌اند چگونه ممكن است با كاهش قيمت خريد تضميني محصولات كشاورزي،اجبار توليدكنندگان به تثبيت قيمت‌ها در كنار واردات 24ميليارد دلاري و افزايش قيمت حاملهاي انرژي زمينه توليد ملي را فراهم كرد؟

از سوی یک نماینده مجلس مطرح شد: اختصاص بدون نظارت ۷۰۰ میلیارد تومان به افراد با‌نفوذ

دیگربان: موید حسینی صدر یکی از نمایندگان مجلس در نامه‌ای خطاب به فقهای شورای نگهبان از تخصیص ۷۰۰ میلیارد تومان در بودجه سال ۱۳۹۱ برای افراد با نفوذ بدون هیچ‌گونه نظارتی انتقاد کرد. به گزارش روز چهارشنبه (۲۷ اردیبهشت) خبرگزاری مهر٬ آقای حسینی‌صدر در نامه خود از تخصیص همه ساله مساعدت‌های بدون نظارت به نهاد‌ها٬ بنیاد‌ها و اشخاص در بودجه کشور انتقاد کرده است. وی نوشته در جدول شماره ۱۲ بودجه ۹۱ رقمی معادل ۷۰۰ میلیارد تومان بدون هیچ نظارتی به بنیاد‌هایی نظیر مولانا ٬ شمس و سعدی اختصاص داده شده است. حسینی‌صدر در ادامه نامه خود این پرسش‌ها را مطرح کرده است: این بنیاد‌ها، اشخاص و افراد چگونه برای دریافت کمک بلاعوض انتخاب می‌شوند؟ و مبالغ دریافتی چرا بدون نظارت و حساب و کتاب هزینه می‌شود؟ این نماینده مجلس همچنین پرسیده که چرا برای همه امکان دریافت این مساعدت‌ها وجود ندارد؟ و چه افراد بانفوذی در این مجموعه‌هایی که پول دریافت می‌کنند سهم دارند؟

ولایتی مامور ویژه خامنه‌ای در جهان عرب

دیگربان: علی‌اکبر ولایتی به عنوان نماینده ویژه علی خامنه‌ای مدت‌هاست تلاش‌ها برای هماهنگی٬ حمایت و سازماندهی نیرو‌های نزدیک به جمهوری اسلامی در کشور‌های عربی را آغاز کرده است. آقای ولایتی که از وی با عنوان دبیرکل مجمع جهانی بيداری اسلامی یاد می‌شود از شهریور ماه سال گذشته تاکنون با چندین گروه مصری٬ سوری٬ لیبیایی٬ بحرینی و تونسی در تهران دیدار و گفتگو داشته است. از زمان آغاز اعتراض‌ها در برخی کشور‌های عربی٬ هیات‌های سیاسی٬ مذهبی٬ دانشگاهی و اقتصادی قابل توجهی از این کشور‌ها با سفر به ایران با آقای ولایتی و برخی مقام‌های جمهوری اسلامی دیدار داشته‌اند. علی خامنه‌ای از تحولات یک‌سال گذشته جهان عرب با عنوان بیداری اسلامی یاد می‌کند و تلاش‌های گسترده‌ای برای نفوذ در کشور‌هایی که دچار تغییرات شده‌اند را آغاز کرده است. از سال گذشته تاکنون با مدیریت علی‌اکبر ولایتی و حمایت‌های مستقیم خامنه‌ای چندین همایش و کنفرانس بین‌المللی با عنوان بیداری اسلامی در تهران برگزار شده که مهمان‌های ویژه آن از کشور‌های مصر٬ تونس٬ لیبی و بحرین بوده‌اند. طی این مدت چندین سایت اینترنتی به زبان‌های فارسی٬ عربی و انگلیسی در ایران راه‌اندازی شده که هدف آن‌ها پوشش اخبار و تحولات جهان عرب اعلام شده است. در سایت علی خامنه‌ای نیز صفحه ویژه‌ای با عنوان بیداری اسلامی راه‌اندازی شده که مواضع رهبر جمهوری اسلامی در خصوص تحولات یک‌سال گذشته را جمع‌آوری می‌کند. هزینه‌ این همایش‌ها٬ کنفرانس‌ها٬ نشست‌ها و تبلیغات گسترده‌ای که از یک‌سال گذشته با حمایت مستقیم رهبر جمهوری اسلامی آغاز شده مشخص نیست. نمایندگانی از کشور‌های مصر٬ سوریه٬ یمن٬ تاجیکستان٬ عراق٬ بحرین٬ لیبی٬ تونس٬ ترکیه٬ فلسطین٬ ازبکستان٬ پاکستان و قرقیزستان طی یک‌سال گذشته به طور مکرر به تهران سفر کرده و با مقام‌های جمهوری اسلامی دیدار داشته‌اند.

شهردار تهران :‌من چگونه مسئولیت آب و برق را برعهده بگیرم وقتی برخی‌ها نمی‌توانند با پول نفت آن را اداره کنند

ایلنا : به گزارش ایلنا، محمد باقر قالیباف امروز در همایش شورا‌ها و مدیریت محلی با بیان اینکه برخی از شهرداری‌ها توان پرداخت حقوق کارگران خود را ندارند، اظهار کرد: ‌ این شهرداری‌ها چگونه می‌خواهند ۲۳ وظیفه‌ای که مدیریت شهری قرار است به عهده شورا و شهرداری‌ها واگذار کند را برعهده بگیرند این گفته بدون مطالعه حرف می‌زند. وی با بیان اینکه من چگونه مسئولیت آب و برق را برعهده بگیرم وقتی برخی‌ها نمی‌توانند با پول نفت آن را اداره کنند، خاطر نشان کرد: ‌باید موضوعات به صورت هدف گرایی و مساله محوری حل کرد از دغدغه‌های حکومت‌ها گونه حکومت آنهاست. دولتهای ملی بر اساس نیاز به برقراری امنیت شکل می‌گیرند و در نظام ما حکومت مردم سالاری و نظام جمهوری مبتنی بر اسلام است. شهردار تهران همچنین از نظام‌های سلسله مراتبی و یکسویه انتقاد کرد و گفت: با نگاه یک سویه موضوعات فرد محور و مساله محور خواهد بود این در حالیست که ما به هدف‌گرایی می‌اندیشیم. شهردار تهران خواستار فاصله گرفتن از نظام رعیت اربابی شد و افزود: ‌ مردم می‌بایست در تصمیم گیری‌ها و مسائل اقتصادی شریک باشند چراکه دارای عقل هستند. مردم با خود نمی‌گویند در زمان دفاع مقدس آن‌ها در میدان حضور داشتند اما اکنون در زمان اقتصاد و قدرت چرا نیستند. وی با بیان اینکه مگر مسئولان خطا نمی‌کنند، تصریح کرد: ‌ از دیدگاه برخی‌ها احتمال خطای مردم عدم مشارکت آن‌ها در مسائل مهم جامعه است این در حالیست که به اعتقاد من باید تصمیمات محله‌ای به عهده شورایاران گذاشته شود زیرا این کار رضایت مردم را در بر دارد. قالیباف مهم‌ترین چالش کشور را فاصله تصمیم گیری بین تغییر و تدبیر دانست و افزود: ‌ هر نظامی که در مقابل تغییر بایستد محکوم به شکست است ما باید تغییرات را بپذیریم و آن را کنترل و مدیریت کنیم و به سمت مبانی و آرمان‌های اسلامی خودمان سوق دهیم. شهردار تهران ادامه داد: ‌ تدبیر به موقع یکی از ابزارهای مهم مدیریتی است که نمونه آن را در سیل اخیر دیدیم، اگر تدبیر به موقع نبود با خسارتهای جانی بسیاری روبرو می‌شدیم. وی بخشی از اداره امور کشور تولی‌گری عنوان و تصریح کرد: ‌ این امور باید در اختیار دولت باشد اما در بخش تصدی‌گری باید مسئولیت‌ها به عهده مردم واگذار شود. قالیباف در مورد دور اول شورا‌ها، گفت: بدون نگاه سیاسی نقد می‌کنم اما اگر‌‌‌ همان اختلافات سیاسی قبل و‌‌‌ همان دعوا‌ها در شورا‌ها ادامه داشت آیا مردم همچنان در شورا‌ها مشارکت داشتند؟ شهردار تهران به حضور رئیس مجلس شورای اسلامی در این همایش اشاره کرد و افزود: ‌ مجلس هشتم از شورا و شهرداری حمایت خوبی کرد اما مجلسیان بداند برخی از تصمیم گیری‌ها باید به مدیران محلی واگذار شود اگرچه ما خواهان توجه بیشتر به مصوبات شورای عالی استان‌ها هستیم.

اخطار ایران به گوگل

سخنگوی وزارت امور خارجه ایران گفت: ایران به "گوگل" اخطار داده که در صورت استفاده از واژه های جایگزین "خلیج فارس" از آنان شکایت خواهد کرد. رامین مهمانپرست پیش از ظهر پنج شنبه در جمع خبرنگاران تاکید کرد: بازیچه قرار دادن فناوری های نوین در مباحث سیاسی از جمله اقدامات جدید دشمنان علیه ایران است که در این راستا "گوگل" بازیچه قرار گرفته است. وی تصریح کرد: به طور یقین چنانچه "گوگل" نام "خلیج فارس" را به درستی به کار نبرد با خسارت های زیادی از جانب مردم ایران روبرو خواهد شد. سخنگوی وزارت امور خارجه ایران افزود: به طور حتم "گوگل" با این حرکت ناشایست خود با آسیب های زیادی روبرو خواهد شد زیرا حذف نام "خلیج فارس" بازی با احساسات و واقعیت مردم ایران است. اجازه مداخله در ایران را نمی دهیم مهمانپرست در ادامه سخنان خود با اشاره به وضعیت جزایر سه گانه ایران نیز گفت: هزاران سال است که این جزایر به ایران تعلق دارد. وی تصریح کرد: کشورهای منطقه باید در کاربرد واژه هایی که باعث ناراحتی مردم ایران می شود دقت کنند. سخنگوی وزارت امور خارجه ایران تاکید کرد: کشور ایران اجازه هیچگونه دخالت کشور های منطقه در مباحث داخلی را نمی دهد. مهمانپرست با بیان اینکه کشورهای حاضر در 1+5 باید به مردم ایران احترام بگذارند، گفت: دیدارهای مسئولین ایران در خصوص انرژی هسته ای در چارچوبی مشخص انجام می شود و ارزیابی ما از نشست عراق مثبت است منبع: خبرگزاری مهر